IV KO 57/15

Sygn. akt IV KO 57/15

POSTANOWIENIE

Dnia 26 sierpnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Świecki

w sprawie A. S.
‎oskarżonego o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w 2015 r.,
‎wniosku Sądu Okręgowego w Kielcach o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu

w Tarnobrzegu.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w Kielcach wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. z wnioskiem o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że za przekazaniem przemawiają okoliczności związane z osobą oskarżonego. Chodzi tu o powiązania z racji pełnionych funkcji z pracownikami wymiaru sprawiedliwości, a także fakt, że członkowie jego najbliższej rodziny oraz występujący w sprawie świadkowie także są ściśle związani z wymiarem sprawiedliwości.

Sąd ten podkreślił, że oskarżony był wieloletnim pracownikiem Sądu Rejonowego w Kielcach, pełniąc funkcję asesora sądowego oraz sędziego. Ponadto ojciec oskarżonego był sędzią Sądu Okręgowego w Kielcach, zaś brat oskarżonego jest sędzią w Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Rejonowego w Kielcach. W przekonaniu występującego Sądu te okoliczności uzasadniają przekonanie o konieczności przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wystąpienie Sądu Okręgowego w Kielcach jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Zaistniały w niniejszej sprawie układ osobowy, w którym oskarżony jest byłym sędzią Sądu Rejonowego w Kielcach, zaś jego ojciec był sędzią Sądu Okręgowego w Kielcach, a brat jest aktualnie sędzią Sądu Rejonowego w Kielcach, wskazuje na celowość przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Trafnie w wystąpieniu wskazano, że w takim układzie powiązań rodzinnych i wynikających z niego znajomości oskarżonego z sędziami okręgu Sądu Okręgowego w Kielcach może w odbiorze społecznym powstać wątpliwość co do bezstronności tych sędziów. To z kolei może prowadzić do niezasadnych komentarzy i krzywdzących ocen dotyczących sędziów Sądu Okręgowego w Kielcach. Dlatego też w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że dobrem wymiaru sprawiedliwości, stanowiącym przesłankę skorzystania z instytucji określonej w art. 37 k.p.k. jest również, a może nawet przede wszystkim, potrzeba uniknięcia jakichkolwiek sugestii, że proces w danej sprawie mógłby być prowadzony w sposób nieobiektywny (por. postanowienie SN z dnia 2 lipca 2003 r., sygn. akt III KO 20/03, LEX nr 78821). Nie można bowiem wykluczyć pojawienia się różnych spekulacji co do kontaktów oskarżonego ze środowiskiem kieleckich sędziów w aspekcie związanym z rozpoznawaniem tej sprawy, które nawet jako całkowicie bezzasadne mogę wywołać społeczne emocje co do braku obiektywizmu tych sędziów. Taka zaś sytuacja podważa prestiż i autorytet sądu, co z pewnością nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości. Dlatego też, aby temu zapobiec, zastosowanie powinna znaleźć instytucja przewidziana w art. 37 k.p.k. Wobec tego Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania innemu sądowi okręgowemu.

l.n