Sygn. akt IV KO 52/18
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Dariusz Kala
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie M. H.
skazanego z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 20 grudnia 2018 r.,
kwestii dopuszczalności wniosku złożonego przez samego skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II AKa […],
p o s t a n o w i ł:
pozostawić wniosek bez rozpoznania
UZASADNIENIE
Dwa powody legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia. Po pierwsze – skazany nie uzupełnił w terminie braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie wniosku przez adwokata lub radcę prawnego, mimo że został do tego w sposób prawidłowy wezwany (art. 120 § 2 k.p.k.). Warto przypomnieć, że ze względu na tzw. przymus adwokacko – radcowski (art. 545 § 2 k.p.k.) złożenie wniosku o wznowienie procesu przez samego skazanego jest czynnością prawnie bezskuteczną. Po drugie – w piśmie, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 10 września 2018 r., skazany cofnął wniosek, co z uwagi na treść art. 432 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. skutkować musiało pozostawieniem go bez rozpoznania.
Dlatego orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.