IV KO 46/26
ZARZĄDZENIE
Dnia 3 czerwca 2026 r.
Dnia 3 czerwca 2026 r. sędzia Sądu Najwyższego K.K., po zapoznaniu się z
pismem K.P., sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu postępowania
zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 6 listopada 2025
r., sygn. akt II AKa 33/25, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w
Olsztynie z dnia 16 grudnia 2024 r., sygn. akt II K 176/23,
nie stwierdzam podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania
o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.).
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 30 marca 2026 r. K.P. złożył wniosek o wznowienie
postępowania, zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 6
listopada 2025 r., sygn. akt II AKa 33/25, utrzymującym w mocy wyrok Sądu
Okręgowego w Olsztynie z dnia 16 grudnia 2024 r., sygn. akt II K 176/23. Wskazał,
że w sprawie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza określna w art. 439 §
1 pkt 2 k.p.k. z uwagi na zasiadanie w składzie Sądu I instancji – w roli
Przewodniczącego składu orzekającego sędzi – sędzi, która miała zostać powołana
na urząd sędziego Sądu Okręgowego w Olsztynie na wniosek Krajowej Rady
Sądownictwa w składzie ukształtowanym w trybie przepisów ustawy z dnia 8
grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3).
IV KO 46/26
2
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego począwszy od
uchwały trzech połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20, OSNK z 2020 r., z. 2,
poz. 7): „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. albo
sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c.
zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd
sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady
Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8
grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3), jeżeli wadliwość procesu powoływania
prowadzi, w konkretnych okolicznościach (podkr. – SN), do naruszenia
standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz
art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”.
Stanowisko to zostało powtórzone w późniejszych orzeczeniach Sądu Najwyższego,
w tym zwłaszcza w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP
2/22 (OSNK 2022/6/22) oraz zostało potwierdzone w orzecznictwie Europejskiego
Trybunału Praw Człowieka (zob. np. wyrok z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie
Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga nr 43447/19) oraz judykatach Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zob. m.in. zob. wyroki TSUE w sprawach: C-
585/18 i in., C-824/18, C-791/19, C-487/19). W kontekście analizowanej
problematyki, jeżeli chodzi o sędziów sądów powszechnych, nie może być zatem
mowy o jakimkolwiek automatyzmie, lecz należy wykazać okoliczności, które
mogłyby rzutować na niespełnienie przez sąd orzekający z ich udziałem standardu
niezawisłości i bezstronności. Tymczasem Sądowi Najwyższemu nie są znane
okoliczności, które podważałyby posiadanie przez wskazanej we wniosku sędzi
atrybutów niezawisłości i bezstronności, jak też nie wykazał ich sam skazany
Analiza akt sprawy nie pozostawia tymczasem wątpliwości co do
prawidłowości składu Sądu I i II instancji. Jeśli chodzi o Przewodniczącego składu
orzekającego w Sądzie Okręgowym w Olsztynie, to była nią sędzia X. Y., co do
której Sądowi Najwyższemu nie są znane okoliczności, które podważałyby
posiadanie przez wskazanej we wniosku sędzi atrybutów niezawisłości i
IV KO 46/26
3
bezstronności, jak też nie wykazał ich sam skazany. Z uwagi na powyższe, zbędne
było wyznaczenie wnioskodawcy obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i
wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
Na powyższe zarządzenie zażalenie nie przysługuje.
[WB]
[r.g.]
SSN Kazimierz Klugiewicz
