Sygn. akt IV KO 43/17
POSTANOWIENIE
Dnia 17 maja 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Kala
w sprawie K. B.
oskarżonego o czyn z art. 31 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 maja 2017 r.
wniosku Sądu Rejonowego w O. z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II K […]
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił:
przekazać sprawę oskarżonego K. B. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w O. rozpoznający sprawę oskarżonego K. B., postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II K […], wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Wniosek uzasadniono stanem zdrowia oskarżonego. K. B. wskutek wypadku samochodowego doznał w 2013 r. skomplikowanego urazu kręgosłupa, który ogranicza mu możliwość brania udziału w rozprawie sądowej. Okoliczność ta została potwierdzona opinią biegłego lekarza, z której wynika, że oskarżony wprawdzie może uczestniczyć w rozprawie, natomiast stwierdzone dysfunkcje w obrębie narządu ruchu, szczegółowo opisane w opinii, uniemożliwiają udział w rozprawie przekraczający dwie godziny, który ponadto nie powinien wiązać się z koniecznością dojeżdżania na poszczególne terminy rozpraw z innego miasta (k. 80).
W piśmie z dnia 28 grudnia 2016 r. (k. 65) oskarżony wskazał, że zamieszkuje i będzie zamieszkiwał „na stałe” w K..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek należało uznać za zasadny.
Doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu karnego w rozsądnym terminie to jeden z celów procesu (art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k.). W wyjątkowych przypadkach należy odstąpić od właściwości miejscowej sądu, wyznaczonej przez dyspozycję art. 31 § 1 k.p.k., jeżeli tylko w ten sposób możliwe jest usunięcie przeszkody w przeprowadzeniu postępowania w sposób sprawny. W szczególności, gdy stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia dynamiczne procedowanie w sądzie właściwym miejscowo, natomiast realna jest możliwość przeprowadzenia procesu sprawnie w innym sądzie równorzędnym, to dobro wymiaru sprawiedliwości nie tylko zezwala, ale wprost nakazuje podjęcie stosownych czynności w celu przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
W niniejszej sprawie stan zdrowia K. B. uniemożliwia mu przybycie do sądu miejscowo właściwego (Sądu Rejonowego w O.), natomiast możliwy jest jego udział w czynnościach procesowych przed sądem w K., w których zamieszkuje. Brak podstaw medycznych pozwalających przyjąć, iż powyższy stan rzeczy zmieni się w najbliższym czasie.
Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
aw