ZARZĄDZENIE

Dnia 20 czerwca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Wiliński

po zapoznaniu się z pismem A. S., sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu postępowania karnego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 19 października 2023 r., sygn. akt II AKa 201/23, utrzymującym w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 16 maja 2023 r., sygn. II K 19/23

stwierdzić brak podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.).

UZASADNIENIE

A. S. w dniu 18 marca 2024 r. (data wpływu) wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o „cofnięcie do ponownego rozpoznania wyroku łącznego który zapadł w dniu 19 października 2023 r. w Sądzie Apelacyjnym w Białymstoku a w którego składzie zasiadał sędzia: G. S. powołany przrz tak zwany „NEO-KRS”. Wniósł ponadto o przekazanie tej sprawy do sądu warszawskiego z uwagi na obawę stronniczności sądu właściwego.

Pismo skazanego zostało zarejestrowane w Izbie Karnej Sądu Najwyższego jako sygnalizacja konieczności wznowienia postępowania z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.).

Autor pisma powołał się na bewzględną przyczynę odwoławczą, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., z uwagi na zasiadanie w składzie orzekającym Sądu Apelacyjnego w Białymstoku SSA G.S.

Jak wynika z treści uchwały trzech Izb Sądu Najwyższego „Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. […] zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.” W odniesieniu do sędziów sądów powszechnych wadliwość procedury nominacyjnej nie powoduje zatem automatycznie, że sąd z udziałem sędziego powołanego w takiej procedurze jest sądem nienależycie obsadzonym w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., chyba że ujawnione zostaną przez strony albo staną się Sądowi Najwyższemu znane z urzędu okoliczności wskazujące wyraźnie na wątpliwości co do bezstronności sędziego dotyczące jego powiązań z władzą wykonawczą.

W istocie SSA G.S. został nominowany na podstawie uchwały nr […] Krajowej Rady Sądownictwa, której skład w sposób sprzeczny z Konstytucją ukształtowano na mocy ustawy nowelizującej z 2017 r. Wnioskodawca nie wykazał jednak żadnych wątpliwych okoliczności towarzyszących jego powołaniu na stanowisko sędziowskie, rzutujących na gwarancję bezstronności tego sędziego. Jednocześnie Sądowi nie wiadomo o tego rodzaju okolicznościach z urzędu.

Biorąc powyższe pod uwagę zarządzono, jak na wstępie.

[PGW]

[ms]

‎