IV KO 35/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 kwietnia 2025 r.
SSN Kazimierz Klugiewicz
Dnia 30 kwietnia 2025 r. sędzia Sądu Najwyższego Kazimierz Klugiewicz,
po zapoznaniu się z pismem M. O.
sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu postępowania zakończonego
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt II AKa 262/20,
zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej
z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt III K 88/18,
nie stwierdzam podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy
postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej
postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.).
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 27 lutego 2025 r. M. O. złożył wniosek o wznowienie
postępowania, zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia
10 grudnia 2020 r., zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia
26 lutego 2020 r., sygn. akt III K 88/18. Wskazał, że skład orzekający Sądu
Apelacyjnego nie spełniał warunku niezależności i bezstronności z uwagi na udział
w nim sędziego X.Y. powołanego na urząd sędziego Sądu Apelacyjnego w
Katowicach w ramach procedury z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa,
ukształtowanej w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o
Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018, poz. 3).
IV KO 35/25
2
Inicjatywa ta nie może jedna przynieść oczekiwanego przez skazanego
rezultatu. Przypomnieć bowiem należy, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem
Sądu Najwyższego począwszy od uchwały trzech połączonych Izb: Cywilnej,
Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA I-
4110-1/20, OSNK z 2020 r., z. 2, poz. 7): „nienależyta obsada sądu w rozumieniu
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w
rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze
udział osoba powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym
na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym
przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie
Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3), jeżeli
wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach
(podkr. – SN), do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu
art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw
Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw
człowieka i podstawowych wolności”. Stanowisko to zostało powtórzone w
późniejszych orzeczeniach Sądu Najwyższego, w tym zwłaszcza w uchwale Sądu
Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022/6/22) oraz zostało
potwierdzone w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (zob. np.
wyrok z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga nr
43447/19) oraz judykatach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zob. m.in.
zob. wyroki TSUE w sprawach: C-585/18 i in., C-824/18, C-791/19, C-487/19). Nie
może być tu zatem mowy o jakimkolwiek automatyzmie, lecz należy wykazać
okoliczności, które mogłyby rzutować na niespełnienie przez sąd orzekający z
udziałem takiego sędziego standardu niezawisłości i bezstronności. Tymczasem
skazany nie przedstawił argumentów, które mogłyby podważać przekonanie o
spełnieniu przez skład orzekający z udziałem SSA X.Y. standardu niezawisłości i
bezstronności, jak też okoliczności tego rodzaju nie są znane z urzędu Sądowi
Najwyższemu. Wątpliwości takich nie sposób też wywieść z treści uchwały KRS nr
[…] /2018 z dnia […] 2018 r. (Monitor Polski z 2018 r., poz.[…]), dotyczącej
sędziego X.Y.
Na powyższe zarządzenie zażalenie nie przysługuje.
IV KO 35/25
3
[J.J.]
[a.ł]]
