IV KO 33/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński
Dnia 4 maja 2026 r.
w sprawie skazanego R. K.
skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i inn.
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej
wniosku skazanego o wznowienie postępowania
zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. II AKa 500/24,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie
z powodu jego oczywistej bezzasadności.
postępowania
UZASADNIENIE
Skazany R. K. wniósł - na podstawie art. 540 §1 pkt 2 k.p.k. - o wznowienie
postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w
Katowicach z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. II AKa 500/24, mocą którego, po
uwzględnieniu apelacji prokuratora, został zmieniony m.in. pkt 15 wyroku Sądu
Okręgowego w Katowicach z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. V K 40/20, w którym
orzeczono od oskarżonych R. K. i T. K. 1. tytułem przepadku korzyści majątkowej
osiągniętej z przestępstwa w częśći, kwoty po 15 000 zł, przez podwyższenie
kwoty przepadku równowartość korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa
opisanego w pkt 13 do kwoty 47 297,25 zł wobec każdego z oskarżonych. Skazany
IV KO 33/26
2
podniósł, że rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego czyni ten wyrok oczywiście
niesprawiedliwym, nakładając na niego surowszą odpowiedzialność karną, niż tę
którą powinien ponieść. W przekonaniu wnioskodawcy ów przepadek
równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa powinien zostać
podzielony na 3 sprawców, a więc z uwzględnieniem udziału we wskazanych
korzyściach także D. K. , potwierdzonego jego wyjaśnieniami.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Z wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. V
KK 40/20 wynika, że przepadek równowartości korzyści pochodzącej z
przestępstwa (objęty wnioskiem o wznowienie) został orzeczony w związku ze
skazaniem R. K. i T. K. 1. za czyn z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu
narkomanii ( pkt V aktu oskarżenia) popełniony w dniach 4-5 października 2017 r. w
B. lub jej okolicy, polegający na wprowadzeniu do obrotu 10,8 kg ziela konopi
innych niż włókniste za kwotę 22.050 euro oraz usiłowaniu wprowadzenia do
obrotu środka odurzającego w postaci 0,5 kg ziela konopi innych niż włókniste.
Nadto tym wyrokiem R. K. , T. K. i D. K. zostali uznani za winnych popełnienia
przestępstwa z art. 63 ust. 3 i 2 w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu
narkomanii polegającego na tym, że w okresie od stycznia 2017 r. do stycznia 2018
r. w G. w H. uprawiali konopie, po czym wytworzyli z nich - w kolejnych miesiącach
wskazanego okresu działania - łącznie nie mniej niż 27,362 kg ziela konopi innych
niż włókniste będącego gotowym środkiem odurzającym, a ponadto we
wskazanym okresie uprawiali konopie w ilości 196 krzaków mogące dostarczyć nie
mniej niż 8,4583 kg środka odurzającego ( pkt 7 wyroku sadu pierwszej instancji).
Uwzględnienie powyższych ustaleń powoduje, że podwyższenie na mocy wyroku
sądu odwoławczego kwoty przepadku równowartości korzyści majątkowej
osiągniętej z przestępstwa dotyczyło przestępstwa, którego popełnienie zostało
przypisane wyłącznie skazanemu R. K. i T. K. . Faktu popełnienia tego
przestępstwa skazany nie kwestionuje. Było to przestępstwo inne od tego
przypisanego w pkt 7 wyroku sądu pierwszej instancji, którego dopuścili się
wspólnie R. K. , T. K. i D. K. .
IV KO 33/26
3
Z tego powodu nie może być mowy o jakimkolwiek pokrzywdzeniu skazanego
rozstrzygnięciem sądu odwoławczego i ponoszeniu przez niego niezasłużonej
surowszej odpowiedzialności karnej.
Wobec takiej treści wniosku skazanego o wznowienie, nie uwzględniono jego
wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie.
Zatem wobec wskazanych okoliczności, należało odmówić przyjęcia
wniosku o wznowienie pochodzącego od skazanego jako oczywiście
bezzasadnego.
[J.J.]
[a.ł]
