Sąd Najwyższy

IV KO 25/17

postanowienie SN z dnia 2017-04-27

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KO 25/17
Data orzeczenia2017-04-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Andrzej Siuchniński, SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący), SSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KO 25/17

POSTANOWIENIE

Dnia 27 kwietnia 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński

w sprawie zażalenia M. B.

na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S.

z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt PR Ds.(…)
‎
o odmowie wszczęcia śledztwa

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 27 kwietnia 2017 r.

wniosku Sądu Rejonowego w O.

z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II Kp (…)

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu

z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

sprawę zażalenia M. B. przekazać
‎
do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T..

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie przekazania w trybie art. 37 k.p.k. sprawy zażalenia M. B. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt PR Ds.(…). W uzasadnieniu swojego wniosku Sąd ten wskazał, że zaskarżone przez M. B. postanowienie dotyczy sprawy niedopełnienia obowiązków służbowych i przekroczenia uprawnień przez sędziego Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w O. podczas rozpoznawania spraw karnych wykonawczych z udziałem M. B., poświadczenia nieprawdy w dokumentach mających znaczenie prawne, zatajenia dowodów przestępstw popełnianych na szkodę M. B. i działanie w ten sposób ma szkodę interesu prywatnego tego pokrzywdzonego, tj. czynu z art. 231 § 1 k.k., art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Sąd Rejonowy wskazał, że Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w O. – D. B. od wielu lat orzeka w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w K., przez co jest on znany osobiście pozostałym sędziom Sądu Rejonowego w O., a także pozostałym sędziom orzekającym w okręgu (…).

W przekonaniu Sądu, w niniejszych realiach faktycznych i procesowych, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga odstąpienia od rozpoznania sprawy przez Sąd właściwy miejscowo i przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu spoza obszaru właściwości Sąd Okręgowego w K.. Dzięki temu stworzone zostanie przekonanie o zapewnieniu warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Inicjatywa Sądu Rejonowego w O. zasługuje na uwzględnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym zagrożeniem dla dobra wymiaru sprawiedliwości jest sytuacja, w której u postronnego, obiektywnego obserwatora mogłyby się pojawić wątpliwości co do obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy. Stworzenie warunków bezstronności organów procesowych stanowi wówczas przesłankę do zastosowania art. 37 k.p.k. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2016 r., V KO 76/16, LEX nr 2157262; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KO 73/13, LEX nr 1385707).

Przenosząc te uwagi na realia niniejszej sprawy należy uznać, że rozpoznanie sprawy dotyczącej sędziego - Przewodniczącego Wydziału Karnego przez sąd, w którym ten sędzia orzeka, stanowi okoliczność, która mogłoby wywołać uzasadnioną względami obiektywnymi obawę co do bezstronności w rozpoznaniu sprawy.

Wobec tego skorzystanie z instytucji określonej w art. 37 k.p.k. i odstąpienie od reguły rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo na podstawie przepisów ogólnych należy uznać za w pełni uprawnione. Z tego względu sprawę zażalenia M. B. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 30 grudnia 2016 r. o odmowie wszczęcia śledztwa należało przekazać Sądowi Rejonowemu w T., niepodległemu Sądowi Okręgowemu w K., a jednocześnie mającemu swą siedzibę w niedalekiej odległości od Sądu Rejonowego w O..

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie