POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk

w sprawie A. B.
‎w przedmiocie wyroku łącznego,
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 24 maja 2023 r.
‎osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego
‎prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach
‎z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa 513/17,

utrzymującym w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w Katowicach
‎z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt XXI K 75/17,

na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.,

postanowił

odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 stycznia 2023 r. (data prezentaty Sądu) do Sądu Okręgowego w Katowicach wpłynęło pismo A. B. w którym skazany ten zwrócił się o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania m.in. w sprawie o sygn. akt XXI 75/17. W treści przywołanego pisma nie wskazano jakichkolwiek podstaw wznowienia.

Po przekazaniu wniosku do Sądu Najwyższego wykonując zarządzenie Sędziego Sądu Najwyższego pismem z dnia 17 marca 2023 r. wezwano wnioskodawcę do wskazania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, nowych dowodów, w oparciu o które wniósł on pismo z dnia 4 stycznia 2023 r., dotyczące wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa 513/17, pod rygorem odmowy przyjęcia osobistego wniosku o wznowienie postępowania jako oczywiście bezzasadnego.

Wezwanie to, będące wykonaniem zarządzenia z dnia 13 marca 2023 r., zostało doręczone wnioskodawcy w 29 marca 2023 r. i do dnia posiedzenia żadna odpowiedź od skazanego na zawarte w nim wezwanie do sądu wznowieniowego nie wpłynęła.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek skazanego jest oczywiście bezzasadny. Należało w związku z tym odmówić jego przyjęcia bez dalszego procedowania w przedmiocie rozpoznania zgłoszonego w tym postępowaniu wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu.

Zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy może odmówić, orzekając jednoosobowo, przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 (obrońca lub pełnomocnik) bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.

W realiach przedmiotowej sprawy Sąd Najwyższy odstąpił od dalszych czynności zmierzających do wyznaczenia wnioskodawcy obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienia postępowania w niniejszej sprawie spełniającego wymogi formalne tego pisma procesowego, albowiem wnioskodawca nie wskazał w treści osobistego wniosku, żadnych nowych okoliczności mogących stanowić podstawę wznowienia postępowania. Nie ustosunkował się również do skierowanego do niego, a zawartego w zarządzeniu z dnia 13 marca 2023 r., wezwania o takie wskazanie zawartego w piśmie z dnia 17 marca 2023 r., pomimo jego prawidłowego doręczenia w dniu 29 marca 2023 r.

Skoro A. B. nie podał okoliczności odpowiadających normatywnym podstawom wznowienia postępowania sądowego, to wyznaczenie mu obrońcy z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie procesu, należało uznać za bezprzedmiotowe i odmówić tym samym przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania jako oczywiście bezzasadnego.

Wobec powyższego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.