Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2020-01-22
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV KO 165/19
POSTANOWIENIE
Dnia 22 stycznia 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 22 stycznia 2020r.,
w sprawie T. J. ,
oskarżonego o popełnienie czynu z art. 177 § 2 k.k. i in.,
inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu,
wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w K.
z dnia 28 listopada 2019r., sygn. akt II K (…),
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T..
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynął postulat Sądu Rejonowego w K. przekazania sprawy T. J. , oskarżonego o popełnienie czynu zabronionego z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 177 § 2 k.k., innemu sądowi równorzędnemu. Powodem wystąpienia było ustalenie, że oskarżony jest mężem sędziego Sądu Okręgowego w K.. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że zachodzi obawa, iż rozpoznawanie sprawy przez Sąd Rejonowy w K. może zrodzić w opinii publicznej wątpliwości co do obiektywizmu organu procedującego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Żądanie Sądu właściwego terytorialnie zostało uwzględnione, jakkolwiek rozłożenie akcentów jego argumentacji powinno być nieco inne. O przekazaniu sprawy innemu sądowi równorzędnemu zadecydowało przede wszystkim przekonanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości sprzeciwia się sytuacji, aby o odpowiedzialności karnej oskarżonego rozstrzygali sędziowie instancyjnie podlegli osobie dla niego najbliższej. W przedmiotowym układzie procesowym w sprawie zawisłej przez Sądem Rejonowym w K. pojawiły się okoliczności, które teoretycznie mogłyby prowadzić do ograniczenia swobody orzekania lub stwarzać, wprawdzie mylne, przeświadczenie stron czy opinii publicznej o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Ustalenie tych przesłanek pozwalało sięgnąć po rozwiązanie z art. 37 k.p.k., aby zapobiec zakłóceniu prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T., a więc Sądowi położonemu poza obszarem właściwości miejscowej Sądu Okręgowego w K. oraz Sądu Apelacyjnego w (…), a jednocześnie nieodległemu od Sądu terytorialnie właściwego.
