IV KO 154/24
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 czerwca 2025 r.
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
po zapoznaniu się z pismem obrońcy skazanego M. T. oznaczonym jako wniosek o
wznowienie postępowania, sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu
postępowania karnego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 31 maja 2022 r., II AKa 11/22, utrzymującym w
mocy wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 18 listopada 2020 r., III K
99/19,
1. stwierdzam brak podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy
postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej
postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.);
2. zarządzam poinformowanie skazanego i jego obrońcy o treści
punktu 1 zarządzenia wraz z pouczeniem, że nie przysługuje na
nie żaden środek zaskarżenia;
3. zarządzam zakreślenie sprawy jako „załatwiona w inny
sposób”.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego M. T. w piśmie z dnia 19 grudnia 2024 r. oznaczonym
jako wniosek o wznowienie postępowania, sygnalizującym konieczność wznowienia
z urzędu postępowania karnego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 31 maja 2022 r., II AKa 11/22, utrzymującym w
mocy wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 18 listopada 2020 r., III K
IV KO 154/24
2
99/19, wskazał na wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1
pkt. 2 k.p.k. związanej z wadliwie ukształtowanym składem Sądu odwoławczego.
Według obrońcy w sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza
polegająca na udziale w wydaniu orzeczenia sędziego X. Y., powołanego do
pełnienia urzędu na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie
określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o
Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3;
dalej: ustawa nowelizująca KRS).
Zgodnie z art. 540 § 1 k.p.k. możliwe jest wznowienie postępowania
sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem z powodu wskazanych tam
przesłanek. Z urzędu wznowienie takiego postępowania sądowego możliwe jest
także w razie ujawnienia się bezwzględnej przyczyny odwoławczej (art. 542 § 3
k.p.k.) i do jednej z nich właśnie odnosi się sygnalizacja obrońcy.
Zasadnicze znaczenie w tej sprawie ma uchwała połączonych Izb Sądu
Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020 (OSNK 2020, z. 2, poz.
7). Zgodnie z tezą tej uchwały: „Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1
pkt 2 k.p.k. […] zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba
powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek
Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy
z 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych
ustaw, jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych
okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w
rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw
Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw
człowieka i podstawowych wolności”. Oznacza to konieczność wykazania istnienia
„okoliczności” wskazujących na szczególnie bliski związek konkretnego sędziego z
organami władzy wykonawczej, prowadzący do wniosku, że sąd z udziałem takiego
sędziego nie spełnia wymaganych standardów bezstronności i niezależności (w ten
sposób także m.in. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2
czerwca 2022 r., I KZP 2/22, OSNK 2022, z. 6, poz. 22; a w kontekście standardu
międzynarodowego wyroki ETPCz: z dnia 22 lipca 2021 r., Reczkowicz przeciwko
Polsce, skarga 43447/19; z dnia 8 listopada 2021 r., Dolińska-Ficek i Ozimek
IV KO 154/24
3
przeciwko Polsce, skargi nr 49868/19 i 57511/19; z dnia 3 lutego 2022 r., Advance
Pharma sp. z o.o. przeciwko Polsce, skarga nr 1469/20; wyrok pilotażowy z dnia 23
listopada 2023 r., Wałęsa przeciwko Polsce, skarga nr 50849/21).
W tej sprawie autor sygnalizacji odwołał się wyłącznie do faktu powołania ww.
sędziego na wniosek KRS ukształtowanej w trybie przepisów ustawy nowelizującej,
negatywnej opinii Kolegium Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, uzyskanej w toku
postępowania konkursowego oraz pełnienia funkcji Wiceprezesa Sądu
Apelacyjnego w Białymstoku. Sąd Najwyższy kilkukrotnie już badał czy sąd
orzekający z udziałem SSA X. Y. jest sądem należycie obsadzonym w rozumieniu
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., przeprowadzając przy tym „test niezależności i
bezstronności” tego Sędziego także przy uwzględnieniu okoliczności wskazanych w
sygnalizacji obrońcy. Tego typu uchybienie nie zostało stwierdzone, a
przeprowadzony test dał wynik pozytywny dla tego Sędziego (por. wyroki Sądu
Najwyższego: z dnia 30 stycznia 2025 r., IV KK 396/23; z dnia 25 lutego 2025 r., IV
KK 470/24; postanowienia Sądu Najwyższego: 25 maja 2023 r., IV KK 134/23; z
dnia 11 grudnia 2024 r., IV KK 521/23; z dnia 26 marca 2025 r., IV KK 58/25).
W tych okolicznościach stwierdzić należało, że przedstawiona sygnalizacja
nie wykazała podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o
wznowienie z urzędu, w trybie art. 542 § 3 k.p.k., wskazanego przez obrońcę
postępowania.
Biorąc powyższe pod uwagę, zarządzono jak na wstępie.
[PŁ]
[r.g.]
