Sąd Najwyższy

IV KO 15/14

postanowienie SN z dnia 2014-03-13

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KO 15/14
Data orzeczenia2014-03-13
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Józef Dołhy, SSN Tomasz Grzegorczyk, SSN Kazimierz Klugiewicz, SSN Józef Dołhy (przewodniczący), SSN Józef Dołhy (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KO 15/14

POSTANOWIENIE

Dnia 13 marca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Tomasz Grzegorczyk
‎
SSN Kazimierz Klugiewicz

w sprawie S. D. i S. M.

oskarżonych z art. 54 § 1 kks i in.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 13 marca 2014 r.,
‎
wniosku Sądu Rejonowego w K.

z dnia 14 lutego 2014 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu Sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości (sygn. VIII K […]),

p o s t a n o w i ł

odmówić przekazania sprawy.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w J., uwzględniając wniosek Sądu Rejonowego w J., postanowieniem z dnia 27 września 2013 r., przekazał – w trybie art. 36 k.p.k.- sprawy oskarżonych S. D. i S. M. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K..

Występujący Sąd Rejonowy podniósł, że „należy zważyć czy dobro wymiaru sprawiedliwości nie wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, położonemu najbliżej miejsca zamieszkania oskarżonego, aby umożliwić oskarżonemu udział w czynnościach sądowych i zapewnić realizację elementarnych gwarancji procesowych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Inicjatywa Sądu Rejonowego w K. nie może być uwzględniona.

Wystąpienie z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. nie może służyć kontestacji zasadności postanowienia sądu wyższego rzędu, wydanego na podstawie art. 36 k.p.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 maja 2006 r., sygn. akt II KO 21/06, R – OSNKW 2006, poz. 955 CD).

Ratio legis instytucji określonej w art. 37 k.p.k. dotyczy zupełnie innego obszaru działalności sądów, mianowicie gdy zagrożone są niezależność, bezstronność i niezawisłość sądu.

W realiach niniejszej sprawy nie zachodzą żadne szczególne okoliczności, uzasadniające skorzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k.

Z tych względów należało orzec jak na wstępie.

aw

Zapytaj AI o to orzeczenie