Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2021-11-24
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV KO 141/21
POSTANOWIENIE
Dnia 24 listopada 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
w sprawie A. M.
skazanego za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron,
w dniu 24 listopada 2021 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt II AKa (…),
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K.
z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt III K (…),
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
W judykaturze ugruntowany jest pogląd, że oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania sądowego wchodzi również w grę, gdy autor wniosku co prawda odwołuje się do określonej podstawy wznowieniowej przez jedynie formalne jej przywołanie, ale nie wskazuje, jakie konkretne okoliczności przemawiają za wznowieniem procesu (zob. post. SN z 12 kwietnia 2018r., III KO 25/18).
W przedmiotowej sprawie trzeba zatem stwierdzić: skoro A. M. wyraźnie dał do zrozumienia, że upatruje podstawy wznowienia procesu w przepisie art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., ale zaniechał wskazania, nawet w sposób lakoniczny, jakie to nowe fakty lub dowody miałyby świadczyć o błędności zaskarżonego wyroku, to należało odmówić przyjęcia tego wniosku na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. Wyznaczanie w takiej sytuacji skazanemu obrońcy z urzędu byłoby postąpieniem całkowicie niecelowym.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie nie zamyka możliwości złożenia ponownego wniosku, w którym jednak trzeba wskazać konkretne dowody, o których mowa w art. 540 § 1 k.p.k.
Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
