Sąd Najwyższy

IV KO 107/20

postanowienie SN z dnia 2020-10-22

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KO 107/20
Data orzeczenia2020-10-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Tomasz Artymiuk, SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący), SSN Tomasz Artymiuk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KO 107/20

POSTANOWIENIE

Dnia 22 października 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk

w sprawie z zażalenia R. K.

na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w M. z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt PR Ds. (…), o odmowie wszczęcia śledztwa,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 22 października 2020 r.,

wniosku Sądu Rejonowego w O.

z dnia 18 września 2020 r., sygn. akt II Kp (…)

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P..

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 września 2020 r. Sąd Rejonowy w O. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania w trybie art. 37 k.p.k. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia R. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w M. z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt PR Ds. (…), o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. i innych funkcjonariuszy publicznych tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że z uwagi na to, iż zaskarżone postanowienie dotyczy bezpośrednio prokuratora miejscowej Prokuratury Rejonowej, z którym (wg. załączonych oświadczeń) wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w O. łączą relacje zawodowe i koleżeńskie pozostawienie sprawy we właściwości tego Sądu mogłoby wzbudzić wątpliwości co do obiektywizmu ewentualnego sędziego wyznaczonego do rozpoznania niniejszej sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Rejonowego w O. jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Wprawdzie instytucja uregulowana w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a specyfika rozpoznawania przez sądy zażaleń na decyzje procesowe organów postępowania przygotowawczego w trybie art. 329 § 1 k.p.k. nie daje bezpośrednich podstaw do wnioskowania o zagrożeniu bezstronności sądu właściwego miejscowo skoro przedmiotem rozpozna jest środek odwoławczy wniesiony od orzeczenia organu niesądowego, nierozstrzygającego przy tym o odpowiedzialności karnej osoby objętej zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa, jednak charakter zaszłości stwierdzonych w postępowaniu objętym niniejszą inicjatywą bezspornie pozwala na stwierdzenia, że pozostawienie sprawy w sądzie powołanym ustawowo do jej rozpoznania mogłoby realnie wzbudzić wątpliwości co do obiektywizmu sędziego wyznaczonego w niej do orzekania.

Powyższe wynika nie tylko z wniosków złożonych w toku tego postępowania w trybie art. 42 § 1 k.p.k. przez wszystkich sędziów Sądu Okręgowego w O. (związane z tym przedmiotem wystąpienie w oparciu o przepis art. 42 § 4 k.p.k. nie zostało przez Sąd Okręgowy w K. – postanowienie z dnia 24 sierpnia 2019 r., sygn. akt VI Ko (…) [k. 23-25] – z przyczyn czysto formalnych uwzględnione), w związku z ich relacjami zawodowymi oraz koleżeńskimi z prokuratorem K. D. którego decyzje procesowe są kontestowane przez R. K., lecz również i z tego oczywistego faktu, że pierwotnym impulsem do składania przez wyżej wymienionego kolejnych zawiadomień o popełnieniu przestępstw były zdarzenia mające miejsce z jego udziałem na terenie Sądu właściwego miejscowo w dniu 6 lutego 2017 r. w sprawie II K (…)

W tym stanie rzeczy, nawet przeprowadzenie obecnego postępowania z pełnym poszanowaniem obowiązujących norm prawnych oraz w sposób obiektywny i bezstronny, nie wykluczy po stronie chociażby postronnego obserwatora wątpliwości, czy wobec tego rodzaju konfiguracji procesowej całe to postępowania zostało przeprowadzone rzetelnie, w oparciu o obowiązujące przepisy i w sposób wolny od jakichkolwiek pozaprocesowych wpływów.

Dla uniknięcia tego rodzaju, bez wątpienia nieuzasadnionych, lecz jednak realnych sugestii, przekazanie sprawy – z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości – do innego sądu równorzędnego w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. jest jak najbardziej pożądane, a nawet konieczne.

Z tych powodów zażalenie R. K. przekazano do rozpoznania do sądu położonego w relatywnie bliskiej odległości od sądu właściwego miejscowo, a jest nim Sąd Rejonowy w P..

Zapytaj AI o to orzeczenie