IV KK 65/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 15 kwietnia 2026 r.
SSN Waldemar Płóciennik
w sprawie H. O.
skazanego z art. 183 § 1 k.k. i art. 225 § 1 k.k.
oraz G. O.
skazanej z art. 183 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 15 kwietnia 2026 r.,
wniosku obrońcy skazanych o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 maja 2025 r. w sprawie VI Ka 794/24, Sąd Okręgowy w
Gliwicach utrzymał w mocy, zaskarżony apelacją obrońcy oskarżonych, wyrok
Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 30 kwietnia 2024 r., IX K 1321/20, orzekający
m.in. wobec G. O. karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś wobec H. O.
karę łączną roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności.
Kasację na korzyść skazanych wniósł obrońca, który zaskarżając wyrok w
całości zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 41 § 1 k.p.k. oraz art.
91 ust. 1 i 3 Konstytucji RP w zw. z art. 6 ust 1 EKPCz w zw. z art. 47 KPP w zw. z
IV KK 65/26
2
art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE w zw. z art. 2 TUE oraz art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy
2016/343, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, jednocześnie skutkujące
wydaniem zaskarżonego wyroku w realiach bezwzględnej przyczyny odwoławczej z
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a nadto rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 183
§ 1 k.k. Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie G. O. i H.
O. od popełnienia czynu z art. 183 § 1 k.k. ewentualnie o uchylenie zaskarżonego
wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Gliwicach do ponownego
rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Skarżący wniósł nadto o wstrzymanie
wykonania orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia, jako
odstępstwa od zasady jej wykonania z chwilą uprawomocnienia, odnosi jej
ograniczone stosowanie do m.in. nieodwracalnie niekorzystnych dla skazanego
skutków, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane.
Aktualność zachowuje stanowisko Sądu Najwyższego, że zastosowanie tej
instytucji winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie
okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem
skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie
nieodwracalne, następstwa (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18
listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22).
Tego rodzaju następstwa mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza
wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności
uchylenia zaskarżonego nią wyroku. Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji, w której
skazany odbywałby karę, która ze względu na charakter i wagę uchybień nie
powinna być wykonywana.
Mimo wagi podniesionych zarzutów, a w szczególności tego, który związany jest
obsadą sądu, ich zasadność nie jest na tyle oczywista, by przełamać zasadę
nakazującą wykonanie orzeczenia po jego uprawomocnieniu.
Przeprowadzona ocena zarzutów kasacyjnych ma charakter wstępny, związany z
kwestią wstrzymania wykonania orzeczenia i nie przesądza o kierunku
IV KK 65/26
3
ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które musi być poprzedzone pogłębioną
analizą i oceną argumentacji przedstawionej w kasacji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
[r.g.]
