IV KK 512/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
Dnia 4 lutego 2026 r.
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 4 lutego 2026 r.,
sprawy A.P.
skazanego z art. 226 § 1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego,
od wyroku Sądu Okrętowego w Rybniku
z dnia 19 maja 2025 r., VI Ka 77/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Raciborzu
z dnia 26 listopada 2024 r., II K 178/24,
p o s t a n o w i ł
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K.Z., Kancelaria
Adwokacka w R., kwotę 885,6 (osiemset osiemdziesiąt pięć
złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 23 % Vat, za sporządzenie i
wniesienie kasacji w charakterze obrońcy z urzędu skazanego
A.P.;
3) zwolnić skazanego A.P. od ponoszenia kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego i przejąć je na rachunek Skarbu
Państwa.
[WB]
IV KK 512/25
2
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Raciborzu wyrokiem z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt II
K 178/24, uznał A. P. za winnego tego, że:
- w dniu 6 kwietnia 2023 roku w R. przy ul. [...] na terenie Zakładu Karnego w R.
znieważył ppłk. A. L. przy użyciu słów obraźliwych podczas i w związku z
wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych funkcjonariusza Służby
Więziennej Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w R., z tym ustaleniem, że
bezprawny zamach na A. L. został podjęty z powodu wykonywanego przez niego
zawodu funkcjonariusza Służby Więziennej i zajmowanego stanowiska Zastępcy
Dyrektora Zakładu Karnego w R., tj. popełnienia czynu określonego w art. 226 § 1
k.k. Za przypisane przestępstwo wymierzono A. P. karę 6 miesięcy pozbawienia
wolności.
Orzeczenie powyższe zostało zaskarżone przez obrońcę oskarżonego, który
zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) obrazę przepisów postępowania, która miała
wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 1 § 2 k.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. oraz art.
4, 7 i 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 i 2 k.p.k.; 2) obrazę przepisów postępowania,
która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 170 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k.
Wyrokiem z dnia 19 maja 2025 roku, sygn. akt VI Ka 77/25, Sąd Okręgowy
w Rybniku utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.
Kasację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrok sądu
odwoławczego w całości i zarzucił mu wystąpienie bezwzględnej przyczyny
odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającej na:
1. wydaniu orzeczenia przez Sąd I instancji, który był nienależycie
obsadzony, ponieważ w wydaniu orzeczenia brał udział sędzia Sądu
Rejonowego w Raciborzu X. Y. powołany do pełnienia urzędu na stanowisku
sędziego Sądu Rejonowego w Raciborzu przez Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie
określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o
Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r.
IV KK 512/25
3
poz. 3 z późn. zm.);
2. wydaniu orzeczenia przez Sąd odwoławczy, który był nienależycie
obsadzony, ponieważ w wydaniu orzeczenia brał udział sędzia Sądu
Okręgowego w Rybniku X.1 Y.1 powołany do pełnienia urzędu na
stanowisku sędziego Sądu Okręgowego w Rybniku przez Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa,
ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017
r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych
ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 3 z późn. zm.).
W związku z tymi zarzutami, obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego
wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi
Okręgowemu w Rybniku. Złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania
zaskarżonego orzeczenia i przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście
bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Przede wszystkim obrońca nie wskazał w kasacji żadnych okoliczności
dotyczących powołania Sędziego X. Y. na stanowisko Sędziego Sądu Rejonowego,
a Sędziego X.1 Y.1 na stanowisko Sędziego Sądu Okręgowego, a świadczących o
braku ich bezstronności i niezależności, oprócz udział w procedurze ich powołania
na wymienione stanowiska Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej nowelizacją
z 2017 r.
Jeśli chodzi o Sędziego X. Y., to w jego przypadku mamy do czynienia z
powołaniem na stanowisko Sędziego Sądu Rejonowego, a nie z powołaniem do
Sądu wyższej instancji. Nie zachodzi sytuacja, w której sędzia wykazuje swój brak
bezstronności poprzez powiązania z władzą wykonawczą służące zdobyciu awansu
zawodowego.
IV KK 512/25
4
Z kolei Sędzia Sądu Okręgowego X.1 Y.1 był już testowany w postępowaniu
kasacyjnym. W postanowieniach: z dnia 28 lutego 2023, IV KK 43/22, po zbadaniu
dokumentacji nadesłanej z KRS dotyczącej jego powołania SN stwierdził, że jego
udział w składzie orzekającym nie prowadzi do stwierdzenia wystąpienia
bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. To stanowisko
potwierdzone zostało następnie w postanowieniu z dnia 22 września 2025, IV KK
346/25. Wprawdzie Sąd Najwyższy podkreślił, że to stanowisko wynika z oceny
uzyskanych informacji i w razie ich zmiany może ono ulec zmianie w przyszłości,
jednak w badanej sprawie nie wykazano takich okoliczności, które doprowadziłyby
do zmiany stanowiska w przedmiocie oceny niezależności i bezstronności SSO X.1
Y.1.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[r.g.]
[a.ł]
