IV KK 409/19

Sygn. akt IV KK 409/19 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie M. B., Z. P., F. W., skazanych z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2019 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy w części dotyczącej skazanych wyrok Sądu Okręgowego w B., z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt III K (…), na podstawie art. 93 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Obrońcy skazanych w kasacjach wnieśli o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Wnioski te jednak nie zasługiwały na uwzględnienie. Zgodnie z art. 9 § 1 i 2 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wykonalność wyroku skazującego następuje z chwilą jego uprawomocnienia. Podstawą do zastosowania instytucji przewidzianej w przepisie art. 532 § 1 k.p.k. mogą być zatem jedynie okoliczności szczególne. Do takich zaliczyć należy bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia wykazującego oczywistą i widoczną jeszcze przed rozpoznaniem sprawy zasadność zarzutów kasacyjnych. Nie przesądzając treści rozstrzygnięcia, które zapadnie po merytorycznym rozpoznaniu sprawy nie można tego obecnie powiedzieć o zarzutach zawartych w kasacjach obrońców. Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie wskazanym w art. 532 § 1 k.p.k. nie może ograniczać się do wskazywania ciężaru ponoszenia dolegliwości wynikających z egzekwowania prawomocnego wyroku, których naturalną konsekwencją w przypadku orzeczenia kary o charakterze izolacyjnym jest wyłączenie skazanego z dotychczasowego trybu życia. Nie są to bowiem okoliczności mające w tej materii znaczenie. Wniosek taki powinien zawierać dodatkową argumentację, w świetle której zarzut kasacyjny jest wysoce prawdopodobny w zakresie swej zasadności w aspekcie art. 523 § 1 k.p.k. oraz że przez to także wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem kasacji pociągnęłoby nieodwracalne i szczególnie dolegliwe skutki dla skazanego (np. postanowienie SN z dnia 26 października 2000 r., II KKN 180/00, LEX nr 1632017). Tego typu okoliczności we wnioskach nie wskazano. Dlatego orzeczono jak na wstępie.