Sygn. akt IV KK 38/22
POSTANOWIENIE
Dnia 1 marca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Kala
Ł. D. skazanego za czyn z art. 291 § 1 k.k. i in.
oraz Z. C. skazanego za czyn z art. 279 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 marca 2022 r.,
wniosków obrońców o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Okręgowego w K.
z dnia 25 czerwca 2021 r., sygn. akt XXIII Ka (…)
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.
z dnia 5 sierpnia 2020 r., sygn. akt IV K (…)
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.
postanowił:
nie uwzględnić wniosków.
UZASADNIENIE
Obrońcy skazanych Ł. D. i Z. C. w kasacjach wniesionych od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 czerwca 2021 r., sygn. akt XXIII Ka (…), wystąpili z wnioskami o wstrzymanie wykonania wyżej opisanego wyroku do czasu rozpoznania kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wnioski obrońców nie zasługiwały na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok – w myśl art. 9 § 2 k.k.w. - staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Regulacja art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej. Zastosowanie instytucji uregulowanej we wskazanym przepisie winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami – mającymi swoje zakotwiczenie w treści podniesionych zarzutów kasacyjnych lub podstawach kasacyjnych branych pod uwagę z urzędu – prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla osoby skazanej zbyt poważne skutki. Tego rodzaju sytuacja, mimo uznania przez Sąd Najwyższy, że kasacje powinny zostać rozpoznane na rozprawie, w niniejszej sprawie nie zachodzi. Eksponowane w kasacji obrońcy Ł. D. okoliczności dotyczące sytuacji materialnej i zdrowotnej tego skazanego mogą być natomiast rozważane w postępowaniu w przedmiocie odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności lub udzielenia przerwy w jej wykonywaniu.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.