IV KK 376/19

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-10-03

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 376/19
Data orzeczenia2019-10-03
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Wiesław Kozielewicz, SSN Małgorzata Gierszon, SSN Zbigniew Puszkarski, SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący), SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 376/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 października 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)
SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)
SSN Zbigniew Puszkarski

Protokolant Małgorzata Gierczak

w sprawie T. J.

skazanego z art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 209 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 3 października 2019 r.

kasacji, wniesionej przez prokuratora na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…)

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt IX K (…)

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt IX K (…), Sąd Rejonowy w K. uznał oskarżonego T.J. za winnego tego, że od dnia 25 kwietnia 2016 r. do dnia 5 kwietnia 2018 r. w K. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości wyrokiem sądowym wydanym przez Sąd Rejonowy w P. o sygn. akt IC (…) z dnia 15 lutego 2011 r., gdzie łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, przy czym naraził w ten sposób osoby najbliższe tj. M.J., F.J. i I.J. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. czynu z art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 209 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 209 § 12 k.k. wymierzył mu karę jednego miesiąca pozbawienia wolności.

Od tego wyroku apelację wniósł sam oskarżony, który w piśmie procesowym (nie zawierającym daty) uznanym za apelację stwierdził jedynie, że „odwołuje się od (wspomnianego) wyroku i prosi o skierowanie sprawy do Sądu Okręgowego.”

Po rozpoznaniu wniesionej przez oskarżonego apelacji Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności złagodził do 6 miesięcy; w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymał w mocy.

Kasację od tego wyroku na korzyść skazanego wniósł Prokurator Rejonowy w K..

Prokurator zarzucił temu orzeczeniu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, tj. art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k. polegające na zmianie wyroku sygn. akt IX K (…) Sądu Rejonowego w K. przez podwyższenie do 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu tym wyrokiem kary 1 miesiąca pozbawienia wolności pomimo, że apelację w tej sprawie wniósł oskarżony, zaś nie wniesiono środka odwoławczego na jego niekorzyść i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest w oczywistym stopniu zasadna.

Zaskarżony nią wyrok został wydany z rażącym naruszeniem przepisu prawa procesowego, tj. art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k., co zważywszy na charakter tego uchybienia i jego skutki , miało istotny wpływ na treść tego wyroku.

Nie ulega wszak wątpliwości, że wyrok Sądu Rejonowego został zaskarżony apelacją przez samego oskarżonego i nie był skarżony na niekorzyść przez oskarżyciela publicznego. W takiej sytuacji procesowej sąd odwoławczy nie mógł orzec na niekorzyść oskarżonego. O tym wprost stanowi przywołany art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k. Sąd Okręgowy jednak takie rozstrzygnięcie wydał. Pomimo tego, że Sąd meriti wymierzył oskarżonemu karę 1 miesiąca pozbawienia wolności i pomimo braku apelacji na niekorzyść oskarżonego od tego wyroku, podwyższył orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do 6 miesięcy. Sama formuła tego orzeczenia („wymierzoną karę …łagodzi”) pozwala przypuszczać, iż taka zmiana wymiaru orzeczonej kary była następstwem błędnego odczytania wymiaru kary orzeczonej przez Sąd I instancji oskarżonemu, nie zaś świadomej decyzji. Nie zmienia to jednak oceny co do tego, iż – tak postępując – Sąd Okręgowy rażąco uchybił przywołanemu przepisowi prawa procesowego i miało to istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Kara w ten sposób wymierzona oskarżonemu przez Sąd Okręgowy przewyższała aż o pięć miesięcy karę wymierzoną przez Sąd Rejonowy, której – przy braku apelacji na niekorzyść oskarżonego – Sąd II instancji nie mógł zaostrzać.

Stąd zaistniały wszelkie przesłanki do uznania oczywistej zasadności kasacji prokuratora i w konsekwencji konieczność uchylenia zaskarżonego nią wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Sąd ten dokonując na nowo kontroli instancyjnej wyroku Sądu meriti uwzględni powyższe wnioski i spostrzeżenia.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak wyżej.

as

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)