Sygn. akt IV KK 286/17
POSTANOWIENIE
Dnia 21 września 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 21 września 2017 r.
sprawy Ł.O.
skazanego z art. 35 ust. 1 a ustawy o ochronie zwierząt
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w G.
z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt VI Ka (…)
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.
z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt IX K (…)
kasację pozostawia bez rozpoznania, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
W świetle przepisu art. 523 § 1, § 2 i § 4 k.p.k. nie budzi żadnej wątpliwości, że kasacja strony na korzyść oskarżonego (skazanego) oparta na zarzucie „innego rażącego naruszenia prawa” (art. 523 § 1 k.p.k.) może być wniesiona jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Przy orzeczeniu więc wobec Ł.O. – tak jak nastąpiło w niniejszej sprawie – kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, kasacja strony jest dopuszczalna jedynie w wypadku wskazania w niej uchybienia wymienionego w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).
Tego zaś rodzaju uchybienia kasacja obrońcy skazanego Ł.O. nie podnosi.
Stąd też kasację obrońcy skazanego Ł.O. należało uznać za niedopuszczalną z mocy prawa.
Konsekwencją stwierdzenia takiego jej charakteru powinno być, stosownie do treści art. 530 § 2 k.p.k., wydanie przez Prezesa Sądu Okręgowego w G. zarządzenia o odmowie jej przyjęcia. Z uwagi na to, że jednak najzupełniej błędnie tę kasację przyjęto, Sąd Najwyższy działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. pozostawił ją bez rozpoznania.