IV KK 242/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
Dnia 22 lipca 2026 r.
w sprawie E. D.
skazanego z art. 177 § 2 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 22 lipca 2026 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania
wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku
z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 289/25
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju
z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt II K 953/23,
na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego E.D. wniósł kasację, w której sformułował zarzuty
rażącej obrazy przepisów prawa procesowego oraz prawa materialnego.
We wniesionym nadzwyczajnym środku zaskarżenia obrońca zawarł także
wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w zakresie orzeczonej
wobec skazanego kary pozbawienia wolności.
IV KK 242/26
2
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście
bezzasadnych i identyczne stanowisko zajął też pełnomocnik oskarżycieli
posiłkowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Unormowanie zawarte w art. 532 § 1 k.p.k., stanowiące odstępstwo od
zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków (art. 9 § 3 k.k.w.),
ma charakter wyjątkowy, a skorzystanie z niego jest możliwe dopiero przy
jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia znacznego stopnia
prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez
wnioskodawców, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać dla
skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki.
Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności sformułowanych w kasacji
zarzutów, co wymaga dokonania pogłębionej ich analizy na rozprawie, ale
oceniając ich rangę i ewentualną zasadność tylko z punktu widzenia ustalenia
przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, należy stwierdzić,
że prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji w zaskarżonym zakresie nie jest na
tyle wysokie, by stanowiło wystarczającą podstawę do skorzystania z instytucji
wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku.
Sąd Najwyższy nie stwierdził także wystąpienia w realiach badanej sprawy
szczególnych, wyjątkowych okoliczności prowadzących do stwierdzenia, że
wykonanie zaskarżonego wyroku mogłoby spowodować dla skazanego
nieodwracalne, niekorzystne skutki, tym bardziej że sam skarżący nie przedstawił w
tym zakresie jakiejkolwiek argumentacji.
Wobec powyższego na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do
skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 § 1
k.p.k.
Mając to na względzie orzeczono jak na wstępie.
[WB]
IV KK 242/26
3
[r.g.]
