Sąd Najwyższy

IV CZ 7/06

postanowienie z dnia 2006-02-07

  • Streszczenie
  • Pełna treść
  • 1 powołanych przepisów

Streszczenie

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Okręgowego, wskazując, że wniosek strony należy oceniać według jego rzeczywistej treści i celu procesowego. W sprawie kluczowe było to, że pełnomocnik wyraźnie wyjaśnił, iż żąda doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem w celu wniesienia kasacji. Orzeczenie jest ważne dla praktyki, bo pokazuje, jak formalizm wniosku nie może przeważać nad jego jednoznacznym znaczeniem.

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 7/06
Data orzeczenia2006-02-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieBarbara Myszka, Irena Gromska-Szuster (przewodniczący), Marek Sychowicz (autor uzasadnienia)

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 9. Na liście 8 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • IV CZ 24/18Sąd Najwyższy · postanowienie · 2018-05-23podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „Wyjaśnienia rzeczywistej intencji autora wymagają zwłaszcza pisma sporządzone przez stronę działającą osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 1992 r., IV CSK 384/11, z dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 7/06, z dnia 23 marca 2006 r., III CZ 19/06 i z dnia 23 września 2009 r., I CZ 51/09, czy z dnia 9 lipca 2015 r., I CSK 683/14, nie publ.).”
  • I UZ 32/15Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-02-10podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „… ani wiedzy potrzebnej do formalnie poprawnego formułowania oświadczeń i żądań (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 1992 r., IV CSK 384/11, LEX nr 1215060; z dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 7/06, LEX nr 1103829; z dnia 23 marca 2006 r., III CZ 19/06, LEX nr 1102797 i z dnia 23 września 2009 r., I CZ 51/09, LEX nr 1324248).”
  • I CSK 683/14Sąd Najwyższy · postanowienie · 2015-07-09podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „Szczególnie dotyczy to czynności podejmowanych przez uczestnika postępowania nie mającego doświadczenia ani wiedzy potrzebnej do formalnie poprawnego formułowania oświadczeń i żądań (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 1992 r., IV CSK 384/11, z dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 7/06, z dnia 23 marca 2006 r., III CZ 19/06 i z dnia 23 września 2009 r., I CZ 51/09, nie publikowane).”
  • III UZ 2/15Sąd Najwyższy · postanowienie · 2015-06-24podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „… piśmie procesowym nie zawarła wyraźnego sformułowania o doręczenie uzasadnienia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 1992 r., IV CSK 384/11, LEX nr 1215060; z dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 7/06, LEX nr 1103829; z dnia 23 września 2009 r., I CZ 51/09, LEX nr 1324248; z dnia 23 marca 2006 r., II CZ 19/06, LEX nr 1103655).”
  • IV CZ 105/14Sąd Najwyższy · postanowienie · 2015-01-15podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „… tym bardziej wtedy, gdy strony tej nie można uznać za biegłą w prowadzeniu swych spraw (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 1992 r., IV CSK 384/11, z dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 7/06, z dnia 23 marca 2006 r., III CZ 19/06 i z dnia 23 września 2009 r., I CZ 51/09, nie publikowane).”
  • IV CSK 384/11Sąd Najwyższy · wyrok · 2012-04-19podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „CK 231/04 niepubl.) i zwłaszcza wówczas, gdy pismo pochodziło od strony działającej w procesie osobiście (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2006 r., II CZ 19/06; z dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 7/06; dnia 23 września 2009 r. I CZ 51/09; z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 142/11 niepubl.).”
Pokaż pozostałe (2)
  • V CZ 142/11Sąd Najwyższy · postanowienie · 2012-02-23
    „… wynikającego z tego pisma celu jego złożenia (postanowienia SN z dnia 23 marca 2006 r., II CZ 19/06, z dnia 5 września 2001 r., I CZ 110/01, z dnia 5 maja 2005 r., IV CZ 35/05, z dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 7/06, z dnia 23 kwietnia 2009 r., IV CZ 29/09, dnia 23 września 2009 r. I CZ 51/09 - niepublikowane).”
  • IV CZ 66/06Sąd Najwyższy · postanowienie · 2006-08-03podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „Odmienna ocena Sądu II instancji jest – uwzględniając wskazane powyżej okoliczności – niezasługującym na aprobatę skrajnym formalizmem (por. postanowienie SN z dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 7/06, niepubl.).”

Oznaczenia przy wpisach nadano automatycznie na podstawie przytoczonego zdania i mogą być błędne. Samo zdanie pozwala je sprawdzić.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 7/06 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Barbara Myszka SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "Z." przeciwko K.S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2006 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 maja 2005 r., sygn. akt [...], uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 maja 2005 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił wniosek pozwanej K.S. o doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 11 stycznia 2005 r. „w celu wniesienia kasacji w trybie art. 3934 § 1 k.p.c. w brzmieniu przed nowelizacją ustawą z 22.12.04 r." Sąd Okręgowy uznał, że złożony przez pozwaną wniosek jest wnioskiem o doręczenie uzasadnienia wyroku, a nie wnioskiem o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem i na podstawie „art. 387 § 3 k.p.c. a contrario” postanowił jak w sentencji. W zażaleniu na wymienione postanowienie pozwana zarzuciła naruszenie prawa procesowego przez niewłaściwe zastosowanie art. 387 § 1-3 k.p.c. oraz mylną interpretację art. 130 § 1 i 3 k.p.c. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 11 stycznia 2005 r. pełnomocnik pozwanej, jej ojciec, wniósł „o wydanie pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 11.01.05 r. do sprawy sygnatura akt [...]" (k. 512). Wezwany przez Przewodniczącego do wyjaśnienia, czy jest to wniosek o wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem celem wniesienia kasacji, czy też wniosek złożony na zasadach ogólnych (k. 514), odpowiedział, że „wniosek z 11.01.05 r. jest wnioskiem w celu wniesienia kasacji" (k. 521). Stosownie do art. 387 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), mającego zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, sąd drugiej instancji z urzędu uzasadnienia wszystkie wyroki oraz postanowienia kończące postępowanie w sprawie. Według art. 387 § 3 zd. pierwsze k.p.c. orzeczenie z uzasadnieniem podlega doręczeniu tej stronie, która w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji zażądała doręczenia. Z tego ostatniego przepisu wynika, że - jak trafnie przyjął Sąd Okręgowy - prawidłowo sformułowany 3 wniosek, z jakim na podstawie tego przepisu strona może zwrócić się do sądu, powinien zawierać żądanie doręczenia orzeczenia (wyroku, postanowienia) z uzasadnieniem. W związku z wyjaśnieniem złożonym przez pełnomocnika pozwanej nie ulega wątpliwości, że złożony przez niego wniosek z dnia 11 stycznia 2005 r. nie był wnioskiem o doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku „na zasadach ogólnych" (art. 9 zd. drugie k.p.c.). Bez doręczenia orzeczenia stronie kasacja jest niedopuszczalna (art. 3934 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r.). Niezasługującym na aprobatę, skrajnym formalizmem jest odrzucenie wniosku strony sporządzonego przez osobę nie będącą prawnikiem, którego sformułowanie nie zawiera żądania doręczenia orzeczenia, a ogranicza się do żądania doręczenia uzasadnienia tego orzeczenia. gdy został on złożony w terminie przewidzianym w art. 387 § 3 k.p.c. i cel tego żądania (wniesienie kasacji) jest wyraźnie określony. W myśl art. 130 § 1 zd. drugie k.p.c. mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Zasada ta ma odpowiednie zastosowanie także do wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem. Jej ograniczone zastosowanie dotyczy tylko pełnomocników strony, którzy są profesjonalistami (adwokatów, radców prawnych). W całej rozciągłości odnosi się jednakże do pełnomocników stron nie będących prawnikami, a więc także do pełnomocnika pozwanej, który złożył wniosek odrzucony zaskarżonym postanowieniem. Z przytoczonych względów zażalenie zasługuje na uwzględnienie, wobec czego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39816 k.p.c. postanowił jak w sentencji.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie