Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2016-09-16
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV CZ 47/16
POSTANOWIENIE
Dnia 16 września 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Anna Owczarek
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z wniosku P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.
przy uczestnictwie B. D. i K. D.
o wpis,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 września 2016 r.,
zażalenia uczestników postępowania
na postanowienie Sądu Okręgowego w G.
z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt III Cz (…),
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestników postępowania B.D. i K.D. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 października 2015 r., oddalającego wniesione przez nich zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 12 maja 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na orzeczenie referendarza sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że skarga kasacyjna była niedopuszczalna, gdyż - zgodnie z treścią art. 5191 § 1 k.p.c. - przysługuje ona od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie; postanowienie o odrzuceniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego nie rozstrzyga o istocie sprawy.
W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestnicy postępowania B.D. i K.D. wnieśli o jego uchylenie, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie: art. 5191 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej w wyniku błędnego uznania, że skarga kasacyjna uczestników jest niedopuszczalna, podczas gdy - w ich ocenie - zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie jest orzeczeniem co do istoty sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Postępowanie wieczystoksięgowe stanowi część postępowania nieprocesowego z zakresu prawa rzeczowego. W sprawach tych - zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. - skarga kasacyjna jest zasadniczo dopuszczalna, jeżeli zaskarżone postanowienie sądu drugiej instancji stanowi orzeczenie co do istoty sprawy lub orzeczenie w przedmiocie odrzucenia wniosku lub umorzenia postępowania kończące postępowanie.
Zaskarżone przez uczestników postępowania skargą kasacyjną postanowienie dotyczyło oddalenia ich zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi na orzeczenie referendarza sądowego. Postanowienie to - jak trafnie ocenił Sąd Okręgowy - nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy. Nie odnosi się ono bowiem do przesłanek materialnoprawnych wniosku (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 541/03, OSNC 2005, Nr 6, poz. 112; z dnia 26 listopada 2009 r. I CZ 72/09 i z dnia 14 marca 2013 r., I CZ 8/13 - nie publ.). Podniesione w zażaleniu zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, gdyż sprowadzają się wyłącznie do polemiki z tym trafnym zapatrywaniem.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
jw
