Sąd Najwyższy

IV CZ 39/18

postanowienie SN z dnia 2018-09-20

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 39/18
Data orzeczenia2018-09-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Grzegorz Misiurek, SSN Katarzyna Tyczka-Rote, SSN Karol Weitz, SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący), SSN Karol Weitz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 39/18

POSTANOWIENIE

Dnia 20 września 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
‎
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
‎
SSN Karol Weitz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa D. S., małoletniego K. S., G. L. i Ł. L.
‎
przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Szpitalowi Wojewódzkiemu im. (…) w L., Centrum Medycznemu "S." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w L., E. Ć. i P. Ć.
‎
o zadośćuczynienie,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 września 2018 r.,
‎
zażalenia powodów

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt I ACz (…),

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę kasacyjną powodów D. S., K. S., G. L. i Ł. L. od postanowienia tego Sądu z dnia 12 grudnia 2017 r. oddalającego zażalenie powodów na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w L. z dnia 4 lipca 2017 r. o zwrocie - z powodu nieusunięcia w wyznaczonym terminie braku formalnego - pozwu w stosunku do pozwanych E. Ć. i P. Ć. w sprawie o zadośćuczynienie przeciwko Publicznemu Szpitalowi Wojewódzkiemu im. (…) w L., Centrum Medycznemu S. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w L., E. Ć. i P. Ć.

Sąd Apelacyjny wskazał, że postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, gdyż dotyczy wstępnej fazy postępowania i zamyka jedynie etap badania warunków formalnych pozwu, którego celem jest prawidłowe wszczęcie procesu. Pozew zwrócony nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z jego wniesieniem do sądu. Możliwe jest - po uzupełnieniu wskazanych braków formalnych lub fiskalnych - ponowne wniesienie pozwu w danej sprawie. Judykatura przyjmuje w związku z tym jednolicie, że postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu w świetle art. 3981 § 1 k.p.c. nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.

Wobec tego Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną na podstawie 3986 § 2 k.p.c.

Zażalenie na postanowienie z dnia 27 lutego 2018 r. złożyli powodowie. Zarzucili naruszenie art. 3986 § 2 i art. 3981 § 1 k.p.c. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna w procesie cywilnym przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie ulega żadnej wątpliwości, że postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu nie jest postanowieniem w przedmiocie odrzucenia pozwu. Odrzucenia pozwu oraz jego zwrotu nie można ze sobą utożsamiać (por. art. 394 § 1 pkt 1 k.p.c.). Przesądza to już samo przez się, że od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu skarga kasacyjna nie przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2002 r., III CZ 61/02, nie publ.).

Judykatura przyjmuje też, że postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2002 r., III CZ 61/02, nie publ., z dnia 28 czerwca 2007 r., IV CZ 42/07, nie publ., z dnia 22 stycznia 2010 r., V CZ 64/09, nie publ., z dnia 18 lutego 2010 r., II CZ 98/09, nie publ., z dnia 15 stycznia 2015 r., IV CZ 86/14, nie publ.). Podejście to również powoduje, że skarga kasacyjna od takiego postanowienia jest zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. niedopuszczalna. Na taką kwalifikację, co oczywiste, nie wpływa podniesiony przez skarżących fakt, że - wobec śmierci pierwotnej powódki A.S. - zwrot pozwu w okolicznościach sprawy, powodując upadek skutków wynikających z jego wniesienia do sądu (art. 130 § 2 zdanie drugie k.p.c.), doprowadził też do tego, iż zgodnie z art. 445 § 3 k.c. roszczenie o zadośćuczynienie nie przeszło na jej spadkobierców występujących obecnie w charakterze powodów. Nie jest to fakt istotny z punktu widzenia procesowej kwalifikacji postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu do kategorii postanowień niekończących albo kończących postępowanie w sprawie. Miarodajne w tym zakresie są wyłącznie kryteria procesowe, tj. czy dane postanowienie zamyka - procesowo - drogę do wydania wyroku w sprawie.

Zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 27 lutego 2018 r. jest wobec tego bezzasadne. Sąd Apelacyjny odrzucając skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 12 grudnia 2017 r. nie naruszył art. 3981 § 1 lub art. 3986 § 2 k.p.c.

Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie