Sygn. akt IV CZ 23/09
POSTANOWIENIE
Dnia 28 kwietnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie ze skargi powódki
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w T.
z dnia 12 maja 2005 r., w sprawie z powództwa M. W.
przeciwko M. P.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 kwietnia 2009 r.,
zażalenia powódki
na postanowienie Sądu Okręgowego w T.
z dnia 25 listopada 2008 r.,
odrzuca zażalenie
Uzasadnienie
2
Sąd Okręgowy w T. postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r. odrzucił
skargę powódki M. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu
Okręgowego w T. z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie l C …/05. W uzasadnieniu
wskazał, że powódka sporządziła i wniosła skargę osobiście, tj. z pominięciem
przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871
k.p.c.), co stanowi przesłankę jej
odrzucenia (art. 4246
§ 3 k.p.c.). Od powyższego postanowienia powódka wniosła
zażalenie, zaskarżając je w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie powódka osobiście, a zatem z pominięciem przymusu
adwokacko-radcowskiego (art. 871
k.p.c.) wniosła zażalenie do Sądu Najwyższego.
Takie zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941
§ 3
w zw. z art. 39821
w zw. z art. 373 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
db
