Sąd Najwyższy

IV CZ 121/16

postanowienie SN z dnia 2017-02-24

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 121/16
Data orzeczenia2017-02-24
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Józef Frąckowiak, SSN Marta Romańska, SSA Agata Zając, SSN Marta Romańska (przewodniczący), SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 121/16

POSTANOWIENIE

Dnia 24 lutego 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Józef Frąckowiak
‎
SSA Agata Zając

w sprawie ze skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Rejonowego w G.,

z dnia 12 grudnia 2013 r.,

w sprawie z powództwa E. M.
‎
przeciwko Gminie Miasta G. – G. Zarządowi Nieruchomości Komunalnych Samorządowemu Zakładowi Budżetowemu w G.
‎
o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 lutego 2017 r.,
‎
zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Rejonowego w G.
‎
z dnia 13 stycznia 2016 r.,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 13 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w  G. odrzucił skargę E. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z 12 grudnia 2013 r., I CA …/12, ponieważ pełnomocnik skarżącej, mimo wezwania, nie przedłożył pełnomocnictwa skarżącej, upoważniającego go do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

W zażaleniu na postanowienie z 13 stycznia 2016 r., skarżąca zarzuciła, że zapadło ono z naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 424 k.p.c. i art. 87 w zw. z  art. 811 k.p.c. przez ich błędną wykładnię oraz art. 91 k.p.c. przez przeoczenie, że pełnomocnictwo procesowe obejmuje z mocy prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych.

Skarżąca zarzuciła także, że Sąd poczynił błędne ustalenia faktyczne odnośnie uzupełniania braków formalnych skargi.

Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do Sądu Najwyższego lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 91 k.p.c., pełnomocnictwo procesowe obejmuje z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych, nie wyłączając powództwa wzajemnego, skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego ich wniesieniem, jak też wniesieniem interwencji głównej przeciwko mocodawcy; wszelkich czynności dotyczących zabezpieczenia i egzekucji; udzielenia dalszego pełnomocnictwa procesowego adwokatowi lub radcy prawnemu; zawarcia ugody, zrzeczenia się roszczenia albo  uznania powództwa, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie; odbioru kosztów procesu od strony przeciwnej. Ustawodawca w  przepisie tym pominął postępowania prowadzone na podstawie nadzwyczajnych środków zaskarżenia, takich jak skarga kasacyjna i skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

W uchwale składu 7 sędziów z 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07 (OSNC 2008, nr 11, poz. 122), Sąd Najwyższy dokonał wykładni pojęcia „sprawy” w  rozumieniu art. 91 pkt 1 k.p.c. i wskazał, że skoro celem postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej jest wyłącznie kontrola legalności orzeczenia, a nie rozpoznanie sprawy, w której zostało ono wydane, to wniesienie skargi w znaczeniu techniczno - procesowym wszczyna postępowanie w nowej sprawie (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z 18 marca 2015 r., I CZ 5/15, nie publ.). W konsekwencji, pełnomocnictwo procesowe nie obejmuje z  mocy samego prawa umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej i udziału w  postępowaniu kasacyjnym. To samo odnosi się do postępowania wszczynanego na podstawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

W świetle powyższego wezwanie pełnomocnika skarżącej do przedłożenia pełnomocnictwa do jej reprezentowania w niniejszej sprawie przez Sąd Rejonowy należy uznać za trafne. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącej przedstawił dokument - kserokopię, który nazwał odpisem pełnomocnictwa datowanego na 25 lutego 2013 r. Pełnomocnictwo z tej daty zostało złożone do akt sprawy, której dotyczy skarga. Zostało ono udzielone przez skarżącą i obejmuje umocowanie do działania za nią w sprawie, której dotyczy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Różni się ono jednak od dokumentu nazwanego jego odpisem, gdyż w oryginale brak jest dopisanego ręcznie tekstu: „oraz w sprawie o niezgodność wyroku z  prawem i występowania przed Sądem Najwyższym”. Tekst ten musiał być zatem dopisany już po złożeniu na oryginale pełnomocnictwa podpisu przez skarżącą. W  dokumencie pełnomocnictwa z  25 lutego 2013 r. jest mowa o postępowaniu odwoławczym i wykonawczym oraz innych sprawach z tym związanych natomiast dopisek „oraz w sprawach o niezgodność wyroku z prawem i występowaniu przed Sądem Najwyższym” został dodany później przez pełnomocnika, co potwierdzone zostało również w treści zażalenia.

Mając powyższe na uwadze - na podstawie art. 39414 k.p.c. w zw. z 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. - Sąd  Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

aj

kc

Zapytaj AI o to orzeczenie