Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-04-03
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV CSK 600/13
POSTANOWIENIE
Dnia 3 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie z powództwa P. T. Ł.
przeciwko K. E. T.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 3 kwietnia 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwana K. T. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 czerwca 2013 r., w którym – w wyniku apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 grudnia 2011 r. – zmieniono wyrok tego Sądu i zasądzono od pozwanej na rzecz powoda P. T. Ł. kwotę 173.532 zł z odsetkami oraz oddalono powództwo w pozostałym zakresie. Sąd Okręgowy oddalił powództwo powoda jako nieuzasadnione.
W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 382 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 328 k.p.c. oraz licznych przepisów prawa materialnego, wyszczególnionych w pkt 2 skargi (s. 2-4). Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wyjaśniła, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; s. 4-8 skargi).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Analizując treść uzasadnienia wyroku obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej oraz motywację prawną wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że wbrew stanowisku strony skarżącej - w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Dokonując szczegółowych ustaleń, Sąd Apelacyjny wyjaśnił jednak (w dodatku po przeprowadzeniu postępowania dowodowego z urzędu), że strony nawiązały umowny stosunek obligacyjny umową z dnia 6 marca 2003 r., w ramach tej umowy (a nie poza nią) doszło do przekazania pozwanej równowartości kwoty 45.000 dolarów amerykańskich, kwotę tę przekazano (jak brzmiała umowa) z obowiązkiem zwrotu, powód nie udowodnił faktu przekazania pozwanej dalszych kwot pieniężnych (s. 8-11 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Została zatem wyjaśniona treść istniejącego między stronami umownego stosunku obligacyjnego i w świetle ustaleń obu Sądów meriti (także w odniesieniu do przedawnienia roszczenia) istniały uzasadnione podstawy do wydania kwestionowanego rozstrzygnięcia.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
[aw]
es
