IV CSK 587/14

Sygn. akt IV CSK 587/14

POSTANOWIENIE

Dnia 26 marca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa K. G.
‎przeciwko "B. […]" SE z siedzibą w R. (Łotwa)
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 marca 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Okręgowego w O.
‎z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt IX Ca […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w  orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i  uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pozwany „B. […]” SE z siedzibą w R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w O. wydanego w dniu 18 marca 2014 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparty został na przesłance określonej w art. 398⁹ § 1pkt 4 k.p.c. W ocenie pozwanego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na fakt, że zarówno Sąd pierwszej instancji, jak i Sąd drugiej instancji przyjął w toku postępowania opinię biegłej sądowej, jak podkreśla skarżący, znacząco i samowolnie wykraczającą poza tezę dowodową określoną postanowieniem Sądu o zabezpieczeniu dowodu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III  CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).

Skarżący nie wykazał tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.. Sąd drugiej instancji, odnosząc się do zarzutów podniesionych przez pozwanego, uznał, iż wartości merytorycznej opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej nie podważa fakt, że opinia ta została pierwotnie sporządzona w  trybie zabezpieczenia dowodu. Warto też podnieść, że przeprowadzony w trybie zabezpieczenia dowód ma taką samą moc dowodową, jak dowód przeprowadzony według ogólnych zasad..

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 398²¹ k.p.c. oraz § 6 pkt 6, § 13 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w  sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z  2013, poz. 461).

l.n