Sąd Najwyższy

IV CSK 413/13

postanowienie SN z dnia 2013-12-20

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CSK 413/13
Data orzeczenia2013-12-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Maria Szulc, SSN Maria Szulc (przewodniczący), SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 413/13

POSTANOWIENIE

Dnia 20 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z wniosku Z. C.
‎
przy uczestnictwie Gminy N.
‎
o stwierdzenie zasiedzenia,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 grudnia 2013 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w O.
‎
z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt IX Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.).

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, a cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

Argumentacja wnioskodawcy powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła przesłanka, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarżący ograniczył się do przywołania uzasadnienia dotyczącego podstaw kasacyjnych i twierdzenia, że ich treść uzasadnia przyjęcie, że wnioskodawca i jego poprzedniczka prawna byli posiadaczami samoistnymi nieruchomości, zaś rażące naruszenie wymogu przeprowadzenia wnikliwej oceny materiału dowodowego wywiódł z przyjęcia ustaleń Sądu pierwszej instancji bez dokonania wnikliwej oceny dowodów. Wniosek  o przyjęcie skargi opiera się na przedstawieniu własnej wersji stanu faktycznego i oceny prawnej dokonanej w oparciu o ten stan. Nadto wbrew twierdzeniu uczestnika sąd odwoławczy, aczkolwiek ma obowiązek dokonać oceny  prawidłowości dokonania ustaleń faktycznych przez sąd pierwszej instancji w kontekście zarzutów apelacji, to w wypadku, gdy te ustalenia i ocenę materiału dowodowego akceptuje, nie ma obowiązku szczegółowego odnoszenia się do  wszystkich argumentów podniesionych przez skarżącego, a jedynie do istotnych dla rozstrzygnięcia. Zważywszy na motywy Sądu Okręgowego, treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie oraz treść zarzutu zgłoszonego w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.), odnoszącego się do niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym kwestionowania oceny dowodów, brak podstaw do przyjęcia, że skarżący skutecznie wykazał niewątpliwe i widoczne prima facie naruszenie przepisów prawa stanowiących podstawę skargi.

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, bowiem wniosek uczestniczki o ich zasądzenie nie dotyczy etapu przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

aw

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie