Sygn. akt IV CSK 413/13
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maria Szulc
w sprawie z wniosku Z. C.
przy uczestnictwie Gminy N.
o stwierdzenie zasiedzenia,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 grudnia 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w O.
z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt IX Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.).
Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, a cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.
Argumentacja wnioskodawcy powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła przesłanka, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarżący ograniczył się do przywołania uzasadnienia dotyczącego podstaw kasacyjnych i twierdzenia, że ich treść uzasadnia przyjęcie, że wnioskodawca i jego poprzedniczka prawna byli posiadaczami samoistnymi nieruchomości, zaś rażące naruszenie wymogu przeprowadzenia wnikliwej oceny materiału dowodowego wywiódł z przyjęcia ustaleń Sądu pierwszej instancji bez dokonania wnikliwej oceny dowodów. Wniosek o przyjęcie skargi opiera się na przedstawieniu własnej wersji stanu faktycznego i oceny prawnej dokonanej w oparciu o ten stan. Nadto wbrew twierdzeniu uczestnika sąd odwoławczy, aczkolwiek ma obowiązek dokonać oceny prawidłowości dokonania ustaleń faktycznych przez sąd pierwszej instancji w kontekście zarzutów apelacji, to w wypadku, gdy te ustalenia i ocenę materiału dowodowego akceptuje, nie ma obowiązku szczegółowego odnoszenia się do wszystkich argumentów podniesionych przez skarżącego, a jedynie do istotnych dla rozstrzygnięcia. Zważywszy na motywy Sądu Okręgowego, treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie oraz treść zarzutu zgłoszonego w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.), odnoszącego się do niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym kwestionowania oceny dowodów, brak podstaw do przyjęcia, że skarżący skutecznie wykazał niewątpliwe i widoczne prima facie naruszenie przepisów prawa stanowiących podstawę skargi.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, bowiem wniosek uczestniczki o ich zasądzenie nie dotyczy etapu przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
aw
jw