Sąd Najwyższy

IV CSK 282/13

postanowienie z dnia 2013-10-25

  • Streszczenie
  • Pełna treść
  • 2 powołanych przepisów

Streszczenie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że strona nie wykazała istnienia istotnego zagadnienia prawnego. SN podkreślił, że samo powtórzenie argumentów z podstaw kasacyjnych nie wystarcza do spełnienia przesłanek z art. 3989 § 1 k.p.c. Orzeczenie jest ważne dla praktyki, bo pokazuje, jak należy uzasadniać wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej.

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CSK 282/13
Data orzeczenia2013-10-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieZbigniew Kwaśniewski (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 282/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa M. Spółki z o.o. w B. przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności Bankowi Polskiemu SA w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 stycznia 2013 r. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu – w interesie publicznym – ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c. i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż strona skarżąca powołała się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to nie przedstawiła argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień. Uzasadnienie na s. 3-7 wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, tożsame kwestie podniesione wcześniej w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a sprowadzające się do uzyskania wykładni przepisów art. 84 § 1 k.c. odnośnie do rozumienia błędu, a także wykładni art. 388 k.c. w odniesieniu do rozumienia stanu niedoświadczenia. Powyższe nie dowodzi wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego (por. art. 3989 § 1 pkt 1 a pkt 2 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 7 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie