IV CSK 258/18

Sygn. akt IV CSK 258/18

POSTANOWIENIE

Dnia 12 grudnia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z wniosku Z. P. i W. P.
‎przy uczestnictwie E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G.
‎o ustanowienie służebności przesyłu,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 grudnia 2018 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców

od postanowienia Sądu Okręgowego w G.
‎z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt III Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarżący oparli wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej i drugiej spośród wymienionych przesłanek.

Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności. Problem ten musi mieć  charakter uniwersalny, co oznacza, że jego rozwiązanie powinno służyć  rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Chodzi przy tym o problem, którego  wyjaśnienie jest konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a  więc  pozostający  w  związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a   ustalonym  przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy   (art. 398¹³ § 2 k.p.c.), i   także  w  związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz  z dnia 3 lutego 2012 r. I  UK 271/11 - nie publ.). Konieczne  jest przytoczenie argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen.  Skarżący powinien nie tylko wskazać przepis prawa (materialnego lub procesowego), którego dotyczy zagadnienie, ale także przedstawić pogłębioną  argumentację prawną w celu wykazania, że zagadnienie jest istotne, a jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla  merytorycznego rozstrzygnięcia w jego sprawie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07 oraz z dnia 9 lutego 2011 r., III SK 41/10 - nie publ.).

Natomiast oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na   twierdzeniu, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących  poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w  odniesieniu  do identycznych lub  podobnych stanów faktycznych, które należy  przytoczyć (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08, nie publ.; z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II CSK 84/07, nie publ.).

Skarżący przedstawili wątpliwości dotyczące „prawidłowości interpretacji przepisów kodeksu cywilnego i istnienia przed 3 sierpnia 2008 r. ograniczonego prawa rzeczowego - służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu, a także możliwości jej zasiedzenia, początku biegu ewentualnego terminu zasiedzenia”.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie  zawiera argumentacji jurydycznej wskazującej na występowanie odmiennych ocen  prezentowanego problemu oraz na to, że przepisy dotyczące tej problematyki  nie doczekały się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych. Przedstawiona w skardze wątpliwości nie stanowią zatem istotnego zagadnienia prawnego.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego ukształtował się pogląd, zgodnie z którym w okresie poprzedzającym wejście w życie art. 305¹ - 305⁴ k.c., tj. przed 3 sierpnia 2008 r., mogło dojść do nabycia przez zasiedzenie - na podstawie stosowanego w drodze analogii art. 172 k.c. w związku z art. 292 k.c.  - służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 lutego 2017 r., V CSK 317/16, nie publ.; z dnia 15 czerwca 2018 r., II CSK 89/18, nie publ.; z dnia 18 września 2014 r., V CSK 553/13, nie publ. oraz z dnia 18 sierpnia 2017 r., IV CSK 609/16, nie publ.).

Wobec powyższego nie można przyjąć, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zostały w sposób właściwy wykazane.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

jw