IV CSK 25/16

Sygn. akt IV CSK 25/16

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lipca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z wniosku K. K.
‎przy uczestnictwie E. Spółki Akcyjnej w G.
‎o ustanowienie służebności przesyłu,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 lipca 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu
‎z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt VIII Ca 478/15,

I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

II. orzeka, że wnioskodawczyni i uczestnik ponoszą koszty związane ze swym udziałem w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni K. K. w skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 14 października 2015 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego art. 176, art. 285
‎§ 2 i art. 305¹ k.c. uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych, które ujęła w formie pytań dotyczących kilku kwestii związanych z zasiedzeniem i ustanawianiem służebności odpowiadającej treści służebności przesyłu, uregulowanej w art. 305¹ - 305⁴ k.c. oraz charakterem tej służebności.

W odpowiedzi na skargę uczestnik E. S.A. w G. wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

W wypadku powołania się na przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidzianą w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. konieczne jest przedstawienie powstałego problemu prawnego na tle konkretnych przepisów prawa, przekonanie w drodze argumentacji prawnej, że jest to zagadnienie nowe, dotychczas nierozwiązane,
‎a zarazem wywołujące poważne trudności w jego rozwiązaniu, a ponadto wykazanie, że ma ono znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia danej sprawy, lecz także innych podobnych spraw, a zatem iż ma ono charakter uniwersalny.

Pytania sformułowane przez skarżącą na uzasadnienie wniosku nie odpowiadają tym założeniom.

Większość pytań, z towarzyszącymi im wywodami, polega na polemice ze stanowiskiem Sądu Najwyższego przyjętym w uchwałach dotyczących poruszonych w nich kwestii oraz na kwestionowaniu prawidłowości prawomocnego i wiążącego Sąd Okręgowy w Toruniu w sprawie postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu
‎z dnia 30 stycznia 2014 r., stwierdzającego zasiedzenie spornej służebności przez Skarb Państwa.

Wątpliwości wyrażone w pytaniu dotyczącym zakresu służebności odpowiadającej treści służebności przesyłu odnoszą się do kwestii, które zostały wyjaśnione
‎w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2015 r., III CZP 88/15 (Biul. SN
‎z 2015 r., nr 12, s.10).

Pozostałe pytania nie zostały uzasadnione.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi na podstawie
‎art. 398⁹ § 2 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 1 w zw. art. 398²¹ i art. 391 § 1 k.p.c.

aj