Sąd Najwyższy

IV CSK 100/15

postanowienie SN z dnia 2015-08-20

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CSK 100/15
Data orzeczenia2015-08-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Mirosława Wysocka, SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący), SSN Mirosława Wysocka (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 100/15

POSTANOWIENIE

Dnia 20 sierpnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa S. S.
‎
przeciwko Fundacji z siedzibą w W.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 sierpnia 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu
‎
z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt IV Ca 680/13,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 9 września 2014 r. skarżący pozwany uzasadnił wniosek o jej przyjęcie w następujący sposób: „Treść uzasadnienia niniejszej skargi kasacyjnej uzasadnia  jej rozpoznanie. W sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba  wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo oraz zasady sprawiedliwości społecznej. Nie można bowiem zgodzić się ze stanem rzeczy, w którym zamawiający jest zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia za dzieło, które nie  zostało ukończone zgodnie z umową, a część która została wykonana została wykonana w sposób wadliwy, co naraziło zamawiającego na szkodę - musiał bowiem za poprawienie wykonanych przez powoda prac zapłacić innemu przedsiębiorcy, który wykonał te prace zgodnie ze sztuką budowlaną”.

Przytoczenie wniosku wraz z uzasadnieniem jest wystarczające, by uwidocznić prima facie, bez dalszej analizy, brak argumentacji prawnej mogącej stanowić wartościową merytorycznie podstawę badania zasadności wniosku. Z wniosku tego można jedynie odczytać intencję skarżącego powołania się na przesłanki przyjęcia skargi przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c., jednak nie towarzyszy temu, w odniesieniu do żadnej z tych przesłanek, odpowiednie uzasadnienie ich wystąpienia. Oznacza to, że cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. nie został osiągnięty. W tej sytuacji jedynie dodatkowo należy zauważyć, że skarga w zasadniczej mierze opiera się na niedopuszczalnych zarzutach skierowanych przeciwko ocenie materiału dowodowego.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz strony przeciwnej nie orzeczono w związku z tym, że odpowiedź na skargę została wniesiona po terminie, a zatem bezskutecznie (art. 167 k.p.c.), przy czym zawarty w niej wniosek o zasądzenie kosztów był powiązany jedynie z wnioskiem o oddalenie skargi.

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie