IV CNP 45/15

Sygn. akt IV CNP 45/15

POSTANOWIENIE

Dnia 11 lutego 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie ze skargi powoda R. L.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w E.
‎z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I Ca [...],

w sprawie z powództwa R. L. i R. L.
‎przeciwko Z. K.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 lutego 2016 r.,

1. odrzuca skargę;

2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w E. adwokatowi M. K. kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi.

UZASADNIENIE

Powód R. L. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I Ca [...]. Wyrokiem tym oddalono apelację powodów R. i R. L., wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 5 października 2012 r. Wyrokiem Sądu Rejonowego oddalono powództwo powodów skierowane przeciwko pozwanej Z. K. o zapłatę na rzecz każdego z powodów po 36.878,55 zł.

W skardze wskazano, że zaskarżone orzeczenie narusza art. 229, 232 i 228 § 2 k.p.c., a także art. 410 § 2 k.c. i art. 888 k.c. Skarżący wyjaśnił, że poniósł szkodę w wyniku niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, ponieważ kwota 75.757,10 zł w następstwie uznania, że stanowiło ona przedmiot darowizny (uczynionej przez ojca skarżącej na rzecz pozwanej) nie weszła w skład spadku po zmarłym ojcu, a powód jest spadkobiercą zmarłego. Według skarżącego, istniały podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonego wyroku na podstawie art. 424¹ § 2 k.p.c.

Skarżący starał się też wyjaśnić przyczyny, z powodu których nie mógł skorzystać ze środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej (s. 4 - 5 skargi).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu drugiej instancji stanowi szczególny środek zaskarżenia zmierzający do uzyskania odpowiedniego prejudykatu w sądowym postępowaniu cywilnym. W skardze skarżący wskazuje, czy żąda stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku na podstawie art. 424¹ § 2 k.p.c. Ten drugi przepis ma charakter wyjątkowy i powinien być interpretowany restrykcyjnie w związku z prawnym charakterem skargi. Jednocześnie skarga powinna zawierać przewidziane w art. 424⁵ § 1 k.p.c. wymagania formalne pod rygorem jej odrzucenia (art. 424⁸ § 1 k.p.c.).

Istnieją zasadnicze powody do odrzucenia złożonej skargi.

Po pierwsze, w skardze brak jest odpowiedniego uzasadnienia tego, że w związku z wydaniem zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji powstała sytuacja niezgodności tego wyroku z podstawowymi zasadami porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Przedmiotem rozpoznania w sprawie, zakończonej wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013 r., była jedynie kwestia zakwalifikowania rozporządzenia majątkowego ojca skarżącego, dokonanego na rzecz pozwanej, jako skutecznej darowizny w rozumieniu art. 888 k.c.

Po drugie, skarżący podnosi, że przyczyną niezłożenia w odpowiednim czasie skargi kasacyjnej, mogącej służyć ponownej weryfikacji zaskarżonego wyroku, było m.in. wydanie postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 lipca 2013 r. o ustanowienie dla wnioskodawcy adwokata z urzędu „celem sporządzenia niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego z dnia 12 czerwca 2013 r.”. Nie wyjaśnia natomiast bliżej tego, czy istniały możliwości skorzystania (i z jakim skutkiem) z instytucji przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 168 k.p.c.).

W tej sytuacji nie można przyjąć, że spełnione zostało wymaganie formalne skargi przewidziane w art. 424⁵ § 1 k.p.c. Dlatego Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 424⁸ § 1 k.p.c.).

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c., § 6, 12, ust. 2, 16 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2001 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz. U. z 2013 r. , nr 461 ze zm.) w zw. z art. 424¹² k.p.c.

l.n]