III SW 119/03

Sygn. akt III SW 119/03 UCHWAŁA Dnia 1 lipca 2003 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Flemming-Kulesza (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Beata Gudowska SSN Herbert Szurgacz po rozpoznaniu w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 lipca 2003 r., sprawy z protestu referendalnego J. W. postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu. U z a s a d n i e n i e Pismem z dnia 17 czerwca 2003 r. J. W. wniosła protest przeciwko ważności referendum. Podniosła w nim zarzuty sprzeczności uchwały Sejmu RP z dnia 17 kwietnia 2003 r. o zarządzeniu ogólnokrajowego referendum w sprawie wyrażenia zgody na ratyfikację Traktatu dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej z ustawą z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych i z Konstytucją oraz sprzeczności ustawy z dnia 10 maja 2003 r. o zmianie ustawy o referendum ogólnokrajowym z Konstytucją oraz Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych ONZ, a także sprzeczności rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie 2 sposobu przekazywania, przechowywania i udostępniania dokumentów z przeprowadzonego referendum ogólnokrajowego z Konstytucją.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz. U. Nr 57, poz. 507 ze zm.) do warunków i trybu wnoszenia protestu oraz sposobu jego rozpatrywania i trybu podejmowania uchwały w tej sprawie przez Sąd Najwyższy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz.499 ze zm.) stanowi, że wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 79 ust. 3). Przedmiotem zarzutów może być dopuszczenie się przestępstwa przeciwko referendum lub naruszenie przepisów ustawy o referendum dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum (art. 33 ust. 1 ustawy o referendum). W niniejszej sprawie wnosząca protest nie zarzuciła naruszenia przepisów ustawy o referendum nie stawiając zarzutu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum. Jest to wyjście poza przewidziany tą ustawą przedmiot protestu, co czyni go niedopuszczalnym. Z tych względów na podstawie art. 81 ust. 1 Ordynacji wyborczej orzeczono jak w sentencji.