III KZ 53/19

Sygn. akt III KZ 53/19

POSTANOWIENIE

Dnia 11 września 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 11 września 2019 r.,

w sprawie z wniosku T. L.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G.

z dnia 19 listopada 2018 r., sygn. akt V Ka (…)

zażalenia złożonego przez wnioskodawcę

na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…)

z dnia 25 lipca 2019 r., sygn. akt II AKo (…)

w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

p o s t a n o w i ł:

zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2019 r., sygn. akt II AKo (…), odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 19 listopada 2018 r., sygn. akt V Ka (…), sporządzonego osobiście przez T. L., albowiem nie odpowiadał on wymaganiom formalnym określonym w art. 545 § 2 k.p.k., tj. nie został sporządzony i podpisany przez adwokata.

Na to zarządzenie T. L. złożył zażalenie, wskazując, że nie został mu doręczony wyroku Sądu I instancji, co oznacza, że nie upłynął termin do wniesienia apelacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W ocenie Sądu Najwyższego argumenty powoływane przez T. L. nie mogły być uwzględnione, albowiem skarżący nie wykazał, że przedmiotowe zarządzenia dotknięte jest uchybieniem, które mogłoby doprowadzić do jego uchylenia.

W sytuacji, gdy z mocy wyraźnego przepisu ustawy obowiązuje wymaganie sporządzenia i podpisanie dokumentu procesowego przez osobę o szczególnych kwalifikacjach, określonych w tejże ustawie (w tym wypadku przez adwokata – art. 545 § 2 k.p.k.), nie zachowanie tego wymogu jest brakiem formalnym, który nie pozwala sądowi na przyjęcie pisma, sporządzonego bez zachowania reguł określonych w obowiązującym kodeksie postępowania karnego. W tej sytuacji uznać należy, że Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…), wobec nie uzupełnienia przez T. L. braku formalnego pisma, do którego to usunięcia został on wezwany, zasadnie odmówił przyjęcia wniosku.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.

l.n