III KZ 44/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 grudnia 2025 r.
SSN Paweł Wiliński
w sprawie skazanej K.K.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2025 r.
zażalenia obrońcy skazanej na zarządzenie up. sędziego Sądu Okręgowego
w Rzeszowie
z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt III WKK 26/25
o odmowie przyjęcia kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego
w Rzeszowie z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt III Ka 322/25
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt III WKK 26/25, up.
sędzia Sądu Okręgowego w Rzeszowie na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art.
523 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji obrońcy skazanej K. K., wskazując w
uzasadnieniu na jej niedopuszczalność wynikającą z braku jej oparcia o
przewidziane prawem podstawy kasacyjne.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł obrońca skazanej, podnosząc
naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na jego treść, a to art.
530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 k.p.k. poprzez bezzasadne przyjęcie, że kasacja
III KZ 44/25
2
nie została oparta o podstawy kasacyjne przewidziane w art. 523 § 1 k.p.k. Wniósł
o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie podlegało uwzględnieniu, a zaskarżone zarządzenie winno
zostać utrzymane w mocy, choć z innych powodów niż wskazane w jego
uzasadnieniu.
W przedmiotowej sprawie, czego nie wskazał wydający zaskarżone
zarządzenie sędzia Sądu Okręgowego w Rzeszowie, wniesiona kasacja była
niedopuszczalna z powodu przesłanki, o której mowa w art. 523 § 2 k.p.k. K.K.
została bowiem skazana prawomocnie na karę nieizolacyjną (grzywnę). Kasację
wniósł zaś obrońca skazanej na jej korzyść, przy czym w treści tego środka zawarł
wyłącznie zarzut naruszenia prawa procesowego tj. art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art.
7 k.p.k. Tym samym nie wystąpił żaden z wyjątków, o których mowa w art. 523 § 4
k.p.k.
Zatem o ile rację ma skarżący, że Sąd Okręgowy niezasadnie uznał, iż
kasacja nie została oparta o podstawy kasacyjne przewidziane w art. 523 § 1 k.p.k.,
o tyle jego rozstrzygnięcie o odmowie przyjęcia kasacji z powodu jej
niedopuszczalności jest w układzie procesowym tej sprawy prawidłowe.
Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[WB]
[a.ł]
