Sygn. akt III KZ 4/14
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Ryński
w sprawie P. Ś.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 lutego 2014 r.,
zażalenia P.Ś. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu
Apelacyjnego w […] z dnia 23 grudnia 2013 r., o odmowie przyjęcia wniosku o
wznowienie postępowania,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. i w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. w
zw. z art. 530 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu
Apelacyjnego odmówił przyjęcia o wniosku P. Ś. o wznowienie postępowania
zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w G., sygn. akt V Ka …/99, ponieważ
wnioskodawca wezwany do usunięcia braku formalnego pisma poprzez
sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez adwokata, w zakreślonym
terminie nie usunął tego braku formalnego.
Na powyższe zarządzenie P. Ś. złożył zażalenie, w którym podniósł, że
został skazany za czyny, których nie popełnił i nie jest w stanie wyłożyć kosztów
adwokata z wyboru, ponieważ odbywa wieloletnią karę pozbawienia wolności, nie
pracuje i nie osiąga żadnych dochodów.
W konsekwencji wniósł on o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew
twierdzeniom skarżącego prawidłowość czynności procesowych dokonanych w tej
sprawie przez Sąd Apelacyjny nie może być skutecznie kwestionowana.
Zarządzeniem z dnia 16 października 2013 r. Zastępca Przewodniczącego II
Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego wyznaczyła skazanemu obrońcę z urzędu w
osobie adw. J. P. w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania albo
poinformowaniu o braku podstaw do złożenia takiego wniosku (k.17). Wyznaczony
adwokat, dokonując czynności w trybie art. 84 § 3 k.p.k. , w dniu 25 listopada 2013
r. sporządził opinię o braku podstaw do wznowienia postępowania na wniosek
strony, natomiast wyraził pogląd, że w sprawie ujawniły się okoliczności
pozwalające na wznowienie postępowania z urzędu (k. 20-21). W konsekwencji
obrońca w dniu 19 listopada 2013 r., w trybie art. 9 § 2 k.p.k., złożył do Sądu
Apelacyjnego wniosek sygnalizacyjny o rozważenie przez Sąd możliwości
wznowienia postępowania z urzędu w oparciu o podstawę wskazaną w art. 542 § 3
k.p.k., (k.26-28). Należy jednak podkreślić, że jest to postępowanie odrębne oraz
oparte na innych przesłankach, w stosunku do tego jakie wszczyna wniosek o
wznowienie postępowania sporządzony i podpisany w imieniu strony przez
adwokata lub radcę prawnego.
W ten sposób został w tej sprawie zrealizowany wymóg rzetelnego procesu,
bowiem obrońca zajmując stanowisko w przedmiocie ewentualnych podstaw
wznowieniowych, bądź stwierdzając ich brak, ma pozycję autonomiczną i nie musi
wyrażać w tym zakresie poglądów zbieżnych z reprezentowaną przez niego stroną,
zaś sąd w takiej sytuacji nie jest obowiązany wyznaczać kolejnych obrońców z
urzędu, aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu
(zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ
52/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1711; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 92/08, R-
OSNKW z 2008 r., poz. 1872,). W związku z tym słusznie Zastępca
Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego zarządzeniem z dnia
26 listopada 2013 r. wezwała wnioskodawcę do usunięcia w terminie 7 dni braku
formalnego pisma z dnia 7 września 2013 r. w przedmiocie wznowienia
postępowania, poprzez złożenie wniosku o wznowienie sporządzonego i
3
podpisanego przez adwokata (k.22), skoro wniosek o wznowienie postępowania
sporządzony z naruszeniem przymusu adwokacko - radcowskiego jest prawnie
bezskuteczny. Dlatego stwierdzenie skazanego, że nie stać go na obrońcę z
wyboru nie mogło doprowadzić do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, ponieważ
w tym układzie procesowym nie usunął on w wyznaczonym terminie wskazanego
wyżej braku formalnego pisma.
Dlatego też zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.
