III KZ 38/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 22 października 2025 r.
SSN Paweł Wiliński
w sprawie skazanego N.J.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 22 października 2025 r.
zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego
Odwoławczego Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 20 sierpnia 2025 r., sygn. akt IV Ka 1663/23
o odmowie przyjęcia kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego
w Szczecinie
z dnia 9 lipca 2024 r., sygn. akt IV Ka 1663/23
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2025 r., sygn. akt IV Ka 1663/23,
Przewodniczący IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w
Szczecinie na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. odmówił przyjęcia osobistej kasacji
skazanego N.J., wskazując w uzasadnieniu na przekroczenie ustawowego terminu
do jej wniesienia.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skazany N.J., podnosząc, że
kasację w tej sprawie złożył razem z kasacją w innej sprawie o sygn. akt IV Ka
III KZ 38/25
2
769/24 z końcem lipca 2024 r. Wskazał nadto na „zamach stanu” ze strony sędziów
Sądu Okręgowego w Szczecinie oraz bezprawne przetrzymywanie go w zakładzie
karnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne.
Nie ulega wątpliwości, że kasacja osobista N.J. z dnia 7 kwietnia 2025 r.
została złożona z przekroczeniem ustawowego terminu. Sąd Okręgowy trafnie
wyjaśnił, że w sytuacji procesowej N.J. termin ten upływał dnia 7 marca 2025 r.
Wcześniej w sprawie wyznaczono obrońcę z urzędu, który poinformował o braku
podstaw do wniesienia kasacji, a następnie pouczono skazanego o możliwości
złożenia kasacji w terminie 30 dni przez obrońcę z wyboru. N.J. z tej szansy nie
skorzystał, wnosząc kasację miesiąc później i z pominięciem tzw. przymusu
adwokacko-radcowskiego.
Wniesione przez skazanego zażalenie ma charakter wyłącznie polemiczny,
ponieważ próbuje w nim przekonać o wniesieniu w terminie kasacji w tej sprawie,
odwołując się do akt innego postępowania sądowego. Wobec niedochowania przez
skazanego warunków długotrwałej procedury kasacyjnej toczącej się w tej sprawie
pod sygn. IV Ka 1663/23 argument ten nie ma znaczenia dla ochrony jego
uprawnień procesowych.
Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[WB]
[a.ł]
