III KZ 37/21

Sygn. akt III KZ 37/21

POSTANOWIENIE

Dnia 26 sierpnia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński

w sprawie z wniosku M. W. o zasądzenie zadośćuczynienia za pozbawienie go wolności na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 sierpnia 2021 r.,

zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 lipca 2021r., sygn. akt II Aka (…), o odmowie przyjęcia kasacji,

na podstawie art. 530 § 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2021r. wnioskodawca M. W. nadesłał własnoręcznie sporządzoną kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 17 grudnia 2020r., sygn. akt II Aka (…). Ustanowiony dla M. W., z urzędu, celem udzielenia pomocy prawnej związanej z ewentualnym sporządzeniem, podpisaniem i wniesieniem kasacji, obrońca, w dniu 7 kwietnia 2021r. sporządził opinię o braku podstaw do jej sporządzenia i wniesienia. W dniu 13 kwietnia wnioskodawca odebrał pismo z Sądu Apelacyjnego w (…) informujące o treści tej opinii a także o jej skutkach procesowych (k- 109). Został przy tym prawidłowo wezwany do usunięcia braku formalnego kasacji polegającego na niesporządzeniu jej przez ustanowionego przez niego adwokata lub radcę prawnego. Braku tego nie usunął w zakreślonym mu terminie. W tej sytuacji, zarządzeniem z dnia 15 lipca 2021r. Sąd Apelacyjny w (…) odmówił przyjęcia do rozpoznania osobistej kasacji wnioskodawcy.

Zażalenie na to zarządzenie złożył wnioskodawca podnosząc okoliczności, w jego przekonaniu, podważające trafność wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 17 grudnia 2020r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 120 § 2 k.p.k. w razie nieusunięcia, w zakreślonym terminie, braków formalnych np. środka odwoławczego przez prawidłowo wezwaną do tego stronę, uznaje się go za bezskuteczny. Jeśli idzie o kasację, to w takich warunkach, zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k., Prezes Sądu właściwego lub upoważniony przewodniczący wydziału karnego lub jego zastępca obowiązany jest odmówić przyjęcia kasacji. Skarżący nie kwestionuje, że nie uzupełnił braku formalnego przez złożenie kasacji sporządzonej i podpisanej przez ustanowionego z wyboru pełnomocnika, a to właśnie było wyłącznym powodem wydania zaskarżonego zarządzenia. Z treści zażalenia wynika zaś wprost, że intencją jego autora jest podważenie zasadności wcześniej wydanego przez Sąd Apelacyjny w (…) wyroku a tą materią Sąd Najwyższy w przedmiotowym postępowaniu zażaleniowym zająć się nie mógł.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.