III KZ 36/18

Sygn. akt III KZ 36/18

POSTANOWIENIE

Dnia 3 października 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 października 2018 r.

zażalenia skazanego R. G.

na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia 30 maja 2018 r., sygn. akt II Ka […], o nieuwzględnieniu wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 29 grudnia 2017 r., sygn. akt II Ka […],

postanowił:

zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 30 maja 2018 r. (sygn. akt II Ka […]) nie uwzględniono wniosku R. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie zakończonej wyrokiem tegoż Sądu w dniu 29 grudnia 2017 r. (sygn. akt II Ka […]).

Na to postanowienie skazany zażalił się, wskazując na brak wiedzy prawniczej i brak kontaktu z obrońcą w zakresie zaskarżenia wyroku oraz uchybienia formalne samego wniosku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie okazało się zasadne.

Zgodnie, bowiem z art. 126 k.p.k., jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana. W orzecznictwie konsekwentnie wskazuje się, że w art. 126 k.p.k. chodzi o przyczynę, której strona nie mogła usunąć i przez to stało się niemożliwie dokonanie czynności w terminie. Przedmiotem oceny winno być to, czy strona dochowała należytej staranności, by dokonać czynności w terminie (tak m.in. SN w postanowieniu z dnia 18 września 2013 r., V KZ 66/13). Podobnie Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że nie są niezależną od strony przyczyną usprawiedliwiającą brak złożenia stosownego wniosku w terminie takie okoliczności jak niski stan świadomości prawnej lub nieznajomość prawa (post. SN z 19 grudnia 2006 r., II KZ 27/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz. 2495; post. SN z 9 marca 2007 r., V KZ 9/07, OSNwSK 2007, Nr 1, poz. 596).

Uznać należy, że argumentacja zawarta w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego w Z. jest zasadna i jako taka zasługuje na aprobatę. Z kolei skarżący nie wykazał w żaden sposób niezawinionego niedotrzymania terminu zawitego. Pismo z wnioskiem o doręczenie uzasadnienia wyroku wniósł on w maju 2018 r., czyli blisko pół roku po wydaniu wyroku. Zgodnie z protokołem rozprawy apelacyjnej z dnia 29 grudnia 2017 r. R. G. został poinformowany, że wyrok zapadnie tego dnia, lecz za kilka godzin. Słusznie wytknął Sąd Okręgowy, że nie było przeszkód by już kolejnego dnia skontaktować się z sądem i zapytać o dalsze postępowanie w sprawie (m.in. o formalności, jakich należy dopełnić). Samo twierdzenie skazanego, że nie ma wykształcenia prawniczego nie jest wystarczającym wytłumaczeniem blisko półrocznego opóźnienia w podjęciu jakiejkolwiek aktywności w sprawie. Wskazywane przez skarżącego uchybienia formalne jego wniosku nie stanowiły przeszkody w rozpoznaniu tego wniosku, bowiem skarżący nie kwestionował, że wniosek taki złożył.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.