III KZ 35/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 listopada 2025 r.
SSN Jerzy Grubba
w sprawie S. G. i G. G.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2025r.
zażalenia pełnomocnika obwinionych
na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydziału III Karnego
Odwoławczego
z dnia 15 lipca 2025r. w sprawie III Ka 179/25 (III WKK 20/25)
o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437§1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 13 grudnia 2024r. (sygn.
akt X W 481/24) S. i G. G. zostali uznani za winnych popełnienia czynu z art. 107
k.w. i za to ukarani karami grzywny w wysokości po 500 zł. Wyrok Sądu
Rejonowego został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z
dnia 12 maja 2025r. (sygn. akt III Ka 179/25).
Kasację od tego wyroku wywiódł obrońca obwinionych zarzucając w niej
rażące naruszenie prawa procesowego to jest art. 109 k.p.w. oraz prawa
materialnego poprzez błędną wykładnię art. 107 k.w.
III KZ 35/25
2
Wskazanym wyżej zarządzeniem Sąd Okręgowy odmówił przyjęcia tej
kasacji jako niedopuszczalnej z mocy prawa.
Zażalenie na to zarządzenie złożyła obrona podnosząc w nim zarzuty:
I. naruszenia przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść
wydanego rozstrzygnięcia, a to:
a) art. 110§1 k.p.w., poprzez błędne przyjęcie, że kasacja w sprawach
o wykroczenia jest niedopuszczalna, mimo że celem kasacji jest usunięcie
rażącego naruszenia prawa. Ograniczenie podmiotów uprawnionych do jej
wniesienia nie może prowadzić do automatycznego pozbawienia stron prawa do
kontroli nadzwyczajnej, szczególnie w sytuacji, gdy kasacja została przygotowana
przez obrońcę i dotyczy oczywistych błędów prawnych.
b) art. 530§2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. - sąd błędnie zastosował instytucję
odmowy przyjęcia kasacji, nie dokonując jej formalnej oceny pod względem
podniesionych zarzutów rażącego naruszenia prawa;
II. przepisów Konstytucji RP, a to art. 45 Konstytucji RP poprzez naruszenie
zasad Konstytucji RP gwarantujących każdemu prawa do rzetelnego i
sprawiedliwego procesu;
III. naruszenie art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka - poprzez
pozbawienie nas możliwości skutecznego zaskarżenia wyroku mimo istnienia
poważnych naruszeń prawa materialnego i procesowego.
Wskazując na powyższe, obrona wniosła o uchylenie zarządzenia Sądu
Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2025r.
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.
W dyspozycji art. 110§1 k.p.w. ustawodawca w sposób jednoznaczny
wskazał, że kasację w sprawach o wykroczenia może wnieść wyłącznie Prokurator
Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Bezsprzecznie niniejsza sprawa była sprawą o wykroczenie.
W tej sytuacji skarżący w swym zażaleniu wyłącznie kontestuje
jednoznaczną treść ustawy, a podnoszony problem nie jest osadzony w przestrzeni
wykładni przepisu art. 110 k.p.w., lecz wyłącznie w sferze nieakceptowania przez
obronę jego treści.
III KZ 35/25
3
Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów wskazać wypada,
że ani z przepisów Konstytucji RP ani Europejskiej Konwencji Praw Człowieka nie
da się wyprowadzić wniosku, że w każdej sprawie strona winna mieć prawo do
wniesienia kasacji.
Nie sposób przyjąć też, że słuszny jest zarzut, że sąd winien przystąpić do
rozpoznania zarzutu podniesionego w środku odwoławczym, który został uznany za
niedopuszczalny z mocy ustawy.
W tej sytuacji argumentacja podniesiona w zażaleniu nie mogła okazać się
skuteczna.
Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy postanowił jak na
wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
