III KZ 35/15

Sygn. akt III KZ 35/15

POSTANOWIENIE

Dnia 27 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie W. P.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 27 maja 2015 r.,

zażalenia skazanego

na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. V Ka 734/14,

o odmowie przyjęcia kasacji

postanowił:

zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 15 stycznia 2015 r., V Ka 734/14, odmówiono przyjęcia kasacji skazanego od wyroku tegoż Sądu z dnia 4 listopada 2014 r. W uzasadnieniu zarządzenia, jako podstawę odmowy przyjęcia kasacji wskazano, że została wniesiona po terminie.

Na postanowienie powyższe skazany wniósł zażalenie, w którym zarzucił, że zarządzenie oparto na błędnym obliczeniu terminu, oraz że nie wezwano go do uzupełniania braków formalnych kasacji. Ponadto w zażaleniu zawarto szereg argumentów wskazujących na wadliwość wyroku Sądu Okręgowego z dnia 4 listopada 2014 r.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, obliczenie terminu dokonane przez Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Radomiu było poprawne. Odpis wyroku z dnia 4 listopada 2014 r. wraz z uzasadnieniem doręczono na adres skazanego w dniu 27 listopada 2014 r., czego dowodzi zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy (k. 82); w tej samej dacie doręczono go również obrońcy skazanego (k. 83). Zgodnie z art. 524 § 1 k.p.k., termin do wniesienia kasacji wynosi 30 dni od doręczenia wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem – w niniejszej sprawie termin ten upływał zatem 27 grudnia 2014 r. W tym stanie rzeczy kasacja złożona przez skazanego w dniu 30 grudnia 2014 r. niewątpliwie była wniesiona po terminie, co w świetle art. 122 k.p.k. oznacza, że była ona bezskuteczna. Z tego też powodu kasacja skazanego spotkała się z odmową przyjęcia bez uprzedniego wzywania do uzupełnienia braków formy czy opłaty. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wydanie zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji było w pełni zasadne.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.