III KZ 32/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 grudnia 2025 r.
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie Z.W.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2025 r.
zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego
Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 25 lipca 2025 r. (sygn. akt IV Ka 1295/24)
o odmowie przyjęcia kasacji skazanego Z.W. od wyroku Sądu Okręgowego w
Szczecinie z dnia 9 czerwca 2025 r., sygn. akt IV Ka 1295/24
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
W dniu 23 czerwca 2025 r. skazany Z.W. wniósł osobiście pisma
zatytułowane „Skarga na wyrok Sądu odwoławczego”, stanowiące w istocie kasacje
od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie dnia 9 czerwca 2025 roku, sygn. akt IV
Ka 1295/24
Zarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego
Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 25 lipca 2025 r. (sygn. akt IV Ka 1295/24),
na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., odmówiono przyjęcia kasacji osobistych
skazanego.
Uzasadnieniem odmowy było uchybienie terminu zawitego do wniesienia
środka zaskarżenia. Wskazano, że skoro żadna ze stron nie złożyła wniosku o
sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego, 30-dniowy termin do
III KZ 32/25
2
wniesienia kasacji nie rozpoczął biegu. W takich okolicznościach, skazany mógł
wnieść kasację jedynie w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku (tj. 9 czerwca
2025 r.). Kasacje osobiste wniesione przez skazanego w dniu 23 czerwca 2025 r.
zostały złożone po upływie tego terminu.
W konsekwencji, wobec upływu terminów procesowych, wniesienie
nadzwyczajnego środka zaskarżenia jest możliwe jedynie przez podmioty
uprawnione na mocy art. 524 § 2 k.p.k. (Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw
Obywatelskich).
Na to zarządzenie zażalenie wniósł skazany.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Odmowa przyjęcia kasacji wynikała w niniejszej sprawę z przyczyn
formalnych – uchybienie terminowi na wniesienie kasacji przez adwokata lub radcę
prawnego jako obrońców skazanego. W zażaleniu skazany podnosi jedynie dość
ogólnikowo zarzuty do samego postępowania głównego, bez odniesienia się do
treści i argumentów zawartych w zarządzeniu. Pisma jego nie można traktować
także jako wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji.
Należało wobec braku argumentów przeciwko treści zarządzenia, orzec jak
w sentencji.
[WB]
[a.ł]