Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2016-04-13
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III KZ 22/16
POSTANOWIENIE
Dnia 13 kwietnia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
w sprawie S. C.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 13 kwietnia 2016r.,
zażalenia skazanej
na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 marca 2016 r., odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia 13 grudnia 2011r., sygn. VIII K […],
postanowił:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Skazanej w niniejszej sprawie zagwarantowano realizację uprawnienia określonego w art. 80a k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k., gdyż zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2016r. wyznaczono jej obrońcę z urzędu w celu ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie (k. 11). Realizując ten obowiązek obrońca sporządziła opinię o braku podstaw do wznowienia wskazanego powyżej postępowania (k. 19-20v). W tej sytuacji skazana została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku wynikającego z określonego w art. 545 § 2 k.p.k. przymusu adwokacko-radcowskiego. Tego obowiązku jednak nie zrealizowała, konsekwencją czego było wydanie zaskarżonego zarządzenia.
W odniesieniu do argumentacji zażalenia wskazać należy, że nie mogła ona podważyć prawidłowości tego zarządzenia. Okoliczność, że wyznaczona z urzędu obrońca nie stwierdziła podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie S. C., a zatem nie sporządziła wniosku po myśli skazanej, była niewystarczającym powodem do ponownego domagania się obrońcy (art. 80a § 3 k.p.k.).
Natomiast możliwość złożenia nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o wznowienie postępowania, nie została ograniczona terminem, co oznacza, że w razie nieuzupełnienia braku w ramach czasowych, o których mowa w art. 120 § 1 k.p.k. dopuszczalne jest ponowne wniesienie takiego pisma procesowego (zob. np. postanowienie SN z dnia 8 lipca 2003 r., sygn. V KZ 22/03).
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego zarządzenia.
