III KZ 2/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 lutego 2025 r.
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie J. M. i J.G.
uniewinnionych od popełnienia czynu z art. 212 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 25 lutego 2025 r.
zażalenia oskarżyciela prywatnego A.G.
na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego
Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 5 grudnia 2024 r., sygn. akt IV Ka 1596/23,
o odmowie przyjęcia kasacji,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
postanowił
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 września 2024 r., sygn. akt IV Ka 1596/23, Sąd
Okręgowy w Szczecinie utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Świnoujściu z
dnia 24 maja 2023 r., sygn. akt II K 359/21, uniewinniający J.M. i J.G. od
zarzucanego im przez oskarżyciela prywatnego A.G. czynu określonego w art. 212
§ 1 k.k.
III KZ 2/25
2
Na wniosek złożony w terminie wniosek oskarżyciela prywatnego
sporządzone zostało pisemne uzasadnienie wyroku Sądu odwoławczego, które
doręczono A.G. w dniu 8 października 2024 r. (k.408). W dniu 15 października 2024
r. oskarżyciel prywatny nadał w urzędzie pocztowym pismo zatytułowane
„Zażalenie na wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie…”, które – z uwagi na jego
treść – uznane zostało za jego osobistą kasację od powołanego na wstępie wyroku
Sądu drugiej instancji (pkt. 1 zarządzenia Przewodniczącego IV Wydziału Karnego
Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 29 października 2024 r., sygn. akt IV Ka
1596/23 – k. 413). Zarządzeniem tym wezwano jednocześnie A.G. (pkt 2) w trybie
art. 120 § 1 k.p.k. do uzupełnienia braków formalnych kasacji poprzez jej
sporządzenie i podpisanie przez adwokata bądź radcę prawnego oraz dołączenie
dowodu opłaty od kasacji w kwocie 450 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania
zarządzenia pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji. W pkt. 3 wskazanego
zarządzenia pouczono wreszcie oskarżyciela prywatnego o prawie oraz sposobie
do złożenia w tym terminie wniosku o zwolnienie od opłaty oraz wniosku o
wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu.
Zarządzenie powyższe doręczono adresatowi w dniu 4 listopada 2024 r., co
A.G. pokwitował własnoręcznym podpisem (k. 415).
Ponieważ w zakreślonym terminie (do dnia 12 listopada 2024 r.) oskarżyciel
prywatny nie uzupełnił braków formalnych, zarządzeniem Przewodniczącego IV
Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 5 grudnia 2024 r., sygn.
akt IV Ka 1596/23, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia jego
osobistej kasacji.
Zażalenie na to zarządzenie wniósł z zachowaniem terminu A.G. podnosząc
w jego treści, że nie był w stanie usunąć w terminie braków formalnych kasacji,
ponieważ jest niezdolny do pracy, a w związku z tym nie dysponował i nie
dysponuje odpowiednimi środkami finansowymi, na dowód czego dołączył do
środka odwoławczego Orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS (k. 425).
Natomiast w kolejnych pismach z dnia 21 i 24 lutego 2025 r. (daty wpływu do
SN) oskarżyciel prywatny zakwestionował wydany w jego sprawie wyrok Sądu
odwoławczego podnosząc pod adresem tego orzeczenia szereg zastrzeżeń tak
natury faktycznej, jak i prawnej.
III KZ 2/25
3
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie oskarżyciela prywatnego na uwzględnienie nie zasługuje.
W ramach postępowania okołokasacyjnego Przewodniczący IV Wydziału
Karnego Sądu Okręgowego w Szczecinie dopełnił wszelkich czynności, które
obowiązany był podjąć w związku z inicjatywą oskarżyciela prywatnego po wydaniu
przez Sąd drugiej instancji wyroku utrzymującego w mocy zaskarżone apelacją
orzeczenie Sądu Rejonowego w Świnoujściu. Świadczy o tym przedstawiony wyżej
przebieg tych czynności, do których nie można zgłosić jakichkolwiek zastrzeżeń.
Uczestniczący w rozprawie apelacyjnej A.G. pouczony został o terminie i
sposobie wniesienia kasacji, a pomimo tego złożył nadzwyczajny środek
zaskarżenia nie spełniający wymogów formalnych m.in. z art. 526 § 2 k.p.k. W
związku z tym zasadnie wezwany został do uzupełnienia tych braków (art. 120 § 1
k.p.k.) co jednak nie spotkało się z jego strony z jakąkolwiek reakcją.
Nie stanowi przy tym usprawiedliwienia dla bezczynności oskarżyciela
prywatnego podnoszony przez niego w zażaleniu fakt nie posiadania środków
finansowych zarówno na uiszczenie opłaty, jak i na ustanowienie pełnomocnika do
sporządzenia i wniesienia kasacji. Sąd Najwyższy okoliczności tej nie kwestionuje
należy wszelako zważyć, że w pkt. 3 zarządzenia z dnia z dnia 29 października
2024 r., Przewodniczący IV Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Szczecinie
pouczył A.G. o możliwości ubiegania się o zwolnienie od opłaty od kasacji oraz o
wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu, wskazując termin i sposób postępowania
w tym przedmiocie. Brak reakcji na to pouczenie obciążą więc wyłącznie
skarżącego.
Skoro braki formalne kasacji sporządzonej osobiście przez samego
oskarżyciela prywatnego nie zostały w zakreślonym terminie uzupełnione, nie
podjął też wyżej wymieniony działań, o których został pouczony, wydanie
zarządzenia o odmowie przyjęcia takiej kasacji było prawidłowe znajdując
podstawę prawną w przepisach art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k.
Żadnego znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia nie miały przy tym te
wszystkie uwagi, które zawarte zostały w pismach skarżącego z dnia 21 i 24 lutego
2025 r. Przedmiotem kontroli odwoławczej Sądu Najwyższego nie były bowiem
wydane w sprawie wyroki Sądu Rejonowego w Świnoujściu i Sądu Okręgowego w
III KZ 2/25
4
Szczecinie, a do poprawności tych orzeczeń odnoszą się zastrzeżenia zgłaszane
przez A.G. w powołanych pismach, lecz wyłącznie zasadność wydanego
zarządzenia z dni 5 grudnia 2024 r. o odmowie przyjęcia kasacji, do tej zaś materii
powyższe wystąpienia w najmniejszym nawet stopniu się nie odnosiły.
Uwzględniając zgodności z prawem kwestionowanej przez autora zażalenia
decyzji procesowej tj. zarządzenia wydanego w trybie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art.
120 § 2 k.p.k., której wniesiony środek odwoławczy nie podważył, orzeczono jak w
części dyspozytywnej postanowienia.
[WB]
[a.ł]
