III KO 98/15

Sygn. akt III KO 98/15

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lutego 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Klugiewicz

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,

w dniu 12 lutego 2016 r.,

w sprawie M. S.,

skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in.,

zażalenia skazanego,

na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego,

z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt III KO 98/15,

o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt III KO 98/15, Przewodniczący III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku skazanego M. S. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w G. o sygn. akt IV K […], zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 kwietnia 2013 r., sygn. akt II AKa […]. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skazany, pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych pisma poprzez sporządzenie wniosku o wznowienie postępowania przez obrońcę z wyboru, nie zastosował się do wezwania.

Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł skazany M. S., który podniósł, że nie posiada środków finansowych na ustanowienie obrońcy z wyboru, a apelacja od wyroku Sądu I instancji nie została podpisana przez adwokata.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Zażalenie skazanego M. S. nie jest zasadne i na uwzględnienie nie zasługuje.

Wyznaczony skazanemu M. S. obrońca z urzędu w piśmie z dnia 9 listopada 2015 roku zgodnie z art. 84 § 3 k.p.k. powiadomił Sąd, iż nie znalazł podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2015 roku wezwano skazanego M. S. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania, poprzez sporządzenie i podpisanie tego wniosku przez adwokata ustanowionego z wyboru w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku.

Brak ten w wyznaczonym terminie nie został przez skazanego uzupełniony.

W tych warunkach Przewodniczący III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego słusznie uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia wniosku skazanego M. S. o wznowienie postępowania. Zgodnie bowiem z przepisem art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę albo pełnomocnika.

W postępowaniu karnym wniosek o wznowienie postępowania nie może być sporządzony samodzielnie przez zainteresowanego, gdyż przyczyny do wznowienia są ściśle przez prawo określone i kodeks wymaga, aby sporządził go podmiot fachowy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2008 r., V KZ 81/07, R-OSNKW 2008, poz. 132). M. S. nie zastosował się do wezwania uzupełnienia tego braku, a zatem zarządzenie wydane przez Przewodniczącego III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego jest konsekwencją braku jego reakcji na powyższe wymogi prawne. Konstatacji tej nie są w stanie zmienić także wywody skazanego zawarte we wniesionym środku odwoławczym, w którym nie przedstawia on żadnych argumentów mogących wpłynąć na ocenę trafności zaskarżonego zarządzenia.

Odnosząc się natomiast do wskazywanego przez skarżącego braku środków finansowych na ustanowienie obrońcy z wyboru wskazać należy, że M. S. został wyznaczony obrońca z urzędu, który w opinii z dnia 9 listopada 2015 r. stwierdził brak podstaw do wznowienia postępowania (k. 24-27 akt SN). Tym samym sytuacja finansowa skarżącego została już uwzględniona przez sąd z chwilą wyznaczenia mu obrońcy z urzędu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się natomiast, że niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z urzędu z oczekiwaniami, bądź poglądami wnioskodawcy nie może być podstawą wyznaczenia kolejnego obrońcy. Sąd nie może wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2012 r., V KZ 55/12, LEX nr 1220997).

Z tych względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

[l.n]