III KO 9/15

Sygn. akt III KO 9/15

POSTANOWIENIE

Dnia 24 marca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie J. M.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 24 marca 2015 r.,
‎zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego
‎z dnia 11 lutego 2015r., sygn. akt III KO 9/15
‎na podstawie art. 437§ 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.

postanowił

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

J.M. odbywa karę pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w G., postanowieniem z dnia 29 października 2014 r., sygn. VI Kow […], warunkowo zwolnił skazanego z odbycia reszty kary. Zażalenie na to postanowienie wniósł prokurator. Po jego rozpoznaniu Sąd Apelacyjny w […], postanowieniem z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. II AKzw […], zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że odmówił J. M. udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności.

J. M. złożył pismo, w którym powołując się na treść art. 24 k.k.w. wniósł o wznowienie postępowania i uchylenie prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]. Jako podstawę wznowienia skazany wskazał fakt nieprawidłowego powiadomienia go o wniesieniu zażalenia przez prokuratora.

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku z powodu jego niedopuszczalności z mocy ustawy. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że wniosek o wznowienie postępowania dotyczyć może takiego postępowania, w którym rozstrzyga się kwestię odpowiedzialności karnej. Nawet zaś w razie uznania, że tryb wznowienia postępowania jest dopuszczalny w postępowaniu wykonawczym, to i tak w sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wznowienia postępowania określona w kodeksie postępowania karnego. Wskazano także, że kodeks karny wykonawczy zawiera autonomiczny przepis art. 24 k.k.w., na podstawie którego możliwa jest zmiana lub uchylenie postanowienia z powodu ujawnienia się nowych lub poprzednio nieznanych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. W zaskarżonym zarządzeniu podniesiono nadto, że we wniosku skazanego nie wskazano okoliczności, która mogłaby stanowić podstawę wznowienia, nawet bowiem stwierdzenie nieprawidłowości opisanej we wniosku nie może stanowić podstawy wznowienia.

W złożonym na powyższe zarządzenie zażaleniu skazany skupił się na wadliwości argumentacji Sądu Apelacyjnego w […] zawartej w uzasadnieniu wydanego przez ten sąd postanowienia. J. M. wniósł o uchylenie tego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przepis art. 24 k.k.w. pozwala na reasumpcję między innymi prawomocnych i podlegających wykonaniu postanowień o warunkowym przedterminowym zwolnieniu lub o odmowie udzielenia takiego zwolnienia. Zmiana takiego postanowienia może nastąpić także na korzyść skazanego i nie jest ograniczona w czasie. Warunkiem zastosowania tego przepisu jest ujawnienie nowych lub poprzednio nieznanych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Tryb ten, wskazany zresztą we wniosku, nie został w sprawie wykorzystany.

Wznowienie postępowania w sprawie o warunkowe przedterminowe zwolnienie uznać należy za dopuszczalne wówczas, gdy wzruszenie wydanego postanowienia nie jest możliwe w innym trybie. Podstawę wznowienia postępowania mogłoby zatem stanowić na przykład ustalenie, że w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa albo, ale jedynie z urzędu, że w sprawie zachodzi jedna z bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. lub art. 542 § 3 k.p.k.). We wniosku nie wskazano podstawy, która choćby teoretycznie mogłaby stanowić podstawę wznowienia. Podstawą taką nie może być nieprawidłowe doręczenie przez prokuratora zawiadomienia o wniesieniu zażalenia. Z akt sprawy wynika zresztą, że skazany był zawiadomiony o terminie posiedzenia Sądu Apelacyjnego w […] (k. 51 akt sygn. VI Kow […]).

W tym stanie rzeczy wniosek J. M. trafnie uznano za niedopuszczalny i odmówiono jego przyjęcia.

[l.n]