III KO 76/26
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński
Dnia 16 marca 2026 r.
w sprawie J.S.
po rozpoznaniu wniosku – sygnalizacji obrońcy skazanego o wznowienie z urzędu (
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.) postępowania zakończonego postanowieniem
Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21
o braku podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. II Ka 13/18,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie
z dnia 12 września 2017 r., sygn. X K 542/16,
na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. a contrario
nie stwierdził podstaw do procedowania w przedmiocie
wznowienia z urzędu postępowania zakończonego
postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10
marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21.
UZASADNIENIE
Wskazanym postanowieniem z dnia 10 marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21 Sąd
Apelacyjny w Rzeszowie nie stwierdził podstaw do wznowienia z urzędu postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 26
III KO 76/26
2
czerwca 2018 r., sygn. II Ka 13/18, mocą którego utrzymano w mocy wyrok Sądu
Rejonowego w Rzeszowie z dnia 12 września 2017 r., sygn. X K 542/16.
Obrońca skazanego wystąpił do Sądu Najwyższego z sygnalizacją konieczności
wznowienia z urzędu wskazanego postanowienia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z
uwagi na nienależytą obsadę składu tego sądu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 540 § 1 k.p.k. wznowienie postępowania dotyczy postępowania
sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Zasadniczo przedmiotem
wznowienia postępowania mogą być te prawomocne zakończone postępowania sądowe,
w których rozstrzygnięto o odpowiedzialności karnej oskarżonego lub o przedmiocie
procesu karnego. Wskazuje się także orzeczeniami kończącymi postępowanie są także
prawomocne orzeczenia wydawane w innych, również pobocznych nurtach procesu, pod
warunkiem że definitywnie zamykają rozpoznanie danej kwestii, wywołując trwałe skutki.
Rozstrzygnięcie sądu stwierdzające brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu
nie ma charakteru rozstrzygnięcia definitywnego, nie kończy też prawomocnie
postępowania sądowego, inaczej niż to jest w przypadku postanowienia sądu o oddaleniu
wniosku o wznowienie postępowania. Strona może wystąpić do właściwego sądu z kolejną
sygnalizacją zaistnienia w sprawie bezwzględnych przyczyn odwoławczych. Wskazana
argumentacja znajduje potwierdzenie w judykaturze i orzecznictwie, gdzie stwierdzono, że
nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania w przedmiocie rozstrzygnięcia o
stwierdzeniu braku podstaw do wznowienia ex officio (por. postanowienie SN z 9.07.2013 r.,
II KO 17/13, LEX nr 1374854. Tak też J. Zagrodnik [w:] Kodeks postępowania karnego.
Komentarz, red. J. Zagrodnik, Warszawa 2024, s. 1418; D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K.
Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz
aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 540, teza 4).
Z tych powodów rozstrzygnięto jak niezaskarżalnym zarządzeniu.
[WB]
[a.ł]
III KO 76/26
3
