III KO 73/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 21 kwietnia 2026 r.
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie K. W.
w przedmiocie wyroku łącznego
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 21 kwietnia 2026 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt II AKa 258/24,
utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 10 września 2024 r., sygn. akt II K 54/23,
na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W dniu 17 lutego 2026 r. do Sądu Najwyższego przekazany został wniosek
obrońcy skazanego K. W. o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2025
r., sygn. akt II AKa 258/24, utrzymującym w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego
w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 września 2024 r., sygn. akt II K 54/23. Jako
III KO 73/26
2
podstawę prawną wniosku jego autor wskazał art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., wnosząc
jednocześnie o wstrzymanie wykonania kary orzeczonej wyrokiem łącznym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, aczkolwiek dopuszczalny w
toku postępowania o wznowienie postępowania (art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 532
§ 1 k.p.k.), nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zastosowanie instytucji uregulowanej w powołanym wyżej przepisie ma
charakter wyjątkowy, a skorzystanie z tego rozwiązania możliwe jest dopiero przy
jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia sytuacji znacznego
prawdopodobieństwa wznowienia postępowania oraz wykazania przez
wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo
dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki.
Co więcej, zasadnie wskazuje się w orzecznictwie, że samo złożenie
nadzwyczajnego środka zaskarżenia (kasacji lub wniosku o wznowienie) połączone
z wnioskiem o wstrzymanie nie jest wystarczające do pozytywnego rozstrzygnięcie
w oparciu o art. 532 § 1 k.p.k. Skoro w takiej sytuacji konieczna jest ocena stopnia
prawdopodobieństwa uwzględnienia wniosku o wznowienie to wniosek taki
powinien zawierać uzasadnienie, w którym należy wykazać zarówno rysującą się
już na tym wstępnym etapie postępowania zasadność wznowienia postępowania,
jak i ewentualne negatywne dla skazanego konsekwencje w wypadku dalszego
wykonywania kary objętej wnioskiem o wznowienie.
W niniejszej sprawie autor wniosku nie podjął w tym przedmiocie
jakiejkolwiek próby wykazania zasadności zgłoszonego żądania, ograniczając się
wyłącznie do zawarcia w nadzwyczajnym środku zaskarżenia samego postulatu
opartego o przepis art. 532 § 1 k.p.k.
Powyższe, jak również niestwierdzenie przez Sad Najwyższy w tej sprawie
okoliczności tego rodzaju, które wniosek o wznowienie sytuowałyby co najmniej na
granicy zasadności, postanowiono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
[J.J.]
[r.g.]
III KO 73/26
3
